Benim için yeri çok çok farklı olan bir şair Şükrü Erbaş. Bu eseri şair, eşi Hatice'nin (Ömür Hanım) ölümünden sonra kaleme alıyor. 2015 senesinde eşini kaybeden şairin kaleminden, yüreğinden çıkan o kadar güzel ifadeler ki bunlar..Sevmek bundan başka nedir ki Ömür Hanım(?)
Ben sadece yüreğinizle okumanızı isterim. İnanın anlatacak, söyleyecek çok şey var ama ben dile getirmekte çok acizim..
Harfim, hecem, cümlem
Bütün hatıralarımızı toplayıp geleceğim
Ayrılık o zaman tamam olacak.
...
Eşiksiz evim, penceresiz odam
Sevdiğim ne varsa bir bir geliyor ardından
Ölüm beni sana hazırlıyor..
...
Yollarımın sahibi
Ben ölene kadar
İkimiz de bir yere gitmiyoruz.
...
Yalnızlığımın annesi
İnsan ölünce yalnız kendisi ölmüyor
Ne diyordu Metin abi
Yani benim gözlerimin bunca yıl gördükleri
Bir gün benimle birlikte
Yok olup gidecekler, öyle mi?
...
Hayat bilgim, gönül evim, tarazlı sokağım
Merhamet, onurun ilk harfiymiş
Bunu da sen yazdın çizgili defterime.
Seni unutacak ömrüm kalmadı
Bir soğuk zamanın akşamında
Dönüp yine sana başlıyorum...
...
Merhabalar
Yedi Güzel Adam-Cahit Zarifoğlu
Şiirlerinde 'imge'ye oldukça sık rastlarsınız. Kendisinin şiirlerini okurken bende çok zorlandım kafa yordum ama Cahit Zarifoğlu şiirlerinde anlam bulmaya çalışmak ne kadar zor. O da şiirlerinin kapalı olmasını kabul ediyor ve anlaşılmak gibi bir derdinin olmadığını da dile getiriyor zaten. Kendisine şiirlerinin anlaşılması güç oldugunu söylendiğinde verdiği cevap kendisini açıklıyor zaten.
"İmaj bolluğu mu? O da nereden çıktı. […] Bu imaj bolluğu sözünü getirip, bana bazı kişilerin söylediği gibi, siz de—kapalı bir şekilde—şiirlerimin anlamsızlığından dem vuracaksınız. Sorunuzun arkasın-daki asıl soru bu… Bunlara karşılık olarak, şunları hemen söylemem mümkün: […] Hiç kimse, şu ya da bu şiiri anlamak zorunda değildir…Şiirimi bana şikâyet ediyorlar. Anlamıyorsa niye rahatsız oluyor bilmem? Ben de botanikten hiç anlamam…pardon ekonomi diyecektim…Neyse; o ya da bu; daha anlamadığım bir sürü şey var. Bilmek zorunda da değilim."
Zarifoğlu okurdan entelektüel sermaye talep ettiğini de dile getiriyor bir başka yazıda: "Ama biliyorum ki bu tarzda konuşmaya hakkım yok. Zira belirli yerlerde yazıyorum. O belirli yerlerin çok belirli yönleri ve amaçları vardır. Ve o amaç üzerindeki her şey belirgin olsun istiyorlar. Sloganlara kayalım,
didaktik olalım ve söylev dili kullanalım istiyorlar herhalde. Bilirsiniz
“ayran kabartmak” denir buna…Gelişmemiş okuyucuda bu vardır.
Anlaşılması zor da olsa yine de güzel bir şiir yolculuğuydu...
Yaz GeldiEdebiyat
Füruzan'ın okuduğum ilk eseri. Tanışmak için harika bir yapıttı bence. Beş eserden oluşan öyküleri öyle sarsıcı ki. Öykülerinde toplumda hor görülmüş, yoksullukla boğuşmuş, ezilmiş hatta yeri gelmiş hiç fark edilmeyip görülmemiş kesimi konu almış ve bu öykülerde ana karakterler 'çocuklar'. Küçük yaşta toplumun acı yönlerini gören bu çocuklar,sevgisizliğin açtığı derin yaralar, küçük yaşta büyümek zorunda olan hatta çocukluğu elinden alınmış çocuklar..Uzun zamandır okuyunca beni bu kadar üzen bir kitap hatırlamıyorum. Beni en derinden yaralayan Seyid...Ahhh Seyid inan nerde büyümek zorunda kalan bir çocuk görsem aklıma hep sen geleceksin. Seni ve bana hissettirdiklerini unutmayacam.
-Sana acıdı demek adam, demişti. Onların arasına girilmez, acıyıverirler. Acımak onları bir sevindirir ki hayvan oğlu hayvanlar!
Edebiyatın Kalıplara Sığmayan Lirik Prensesi: Tezer ÖzlüEdebiyat
Tezer Özlü; edebiyatın "Kalıplara sığmayan lirik prensesi." Belki okuduğunuz bir paragrafta belki de bir satır başında sizi kendi iç dünyasına çeken bir yazar. O kadar derinden etkiledi ki beni okurken çünkü Tezer aslında bu hikayelerde kendi hayatından bahsediyor aslında. Psikiyatri kliniğinde geçen zorlu mücadelesi, ilaçlardan hissizleşmesi, duygularını bile kaybedecek o raddeye gelip ilaçlardan kollarının tanınmayacak hale gelmesi..Okurken iliklerime kadar hissettiğim çaresizliği ancak siz de okuyarak hissedebilirsiniz diye düşünüyorum. Kliniğe yatmamak için verdiği mücadele..Yazarın iç dünyası, düşünce yapısı ne kadar karamsarlık dolu görünsede aslında hep yaşama olan özlemiyle dolu satırları mevcut. Aranan mutluluğun aslında kendimizi hoşnut kılmakla başlayacağını da çok güzel ifade etmiş ve ben buna her zaman yürekten inanan biri oldum ve inanmaya da devam edeceğim. Son bir şey eklemek istiyorum okurken bana Oğuz Atay'ı o kadar andırdı ki yazdıkları, iç dünyası..Okurken ben Atay mı okuyorum dedim adeta. İkisi de aslında ne kadar umutsuz görünse de yaşama sıkıca sarılan iki yazar bence. Ahh! Canım Tezer
Çırpınıp İçinde Döndüğüm DünyaEdebiyat
"Harfler sadece bizim kalbimizden doğmazlar.Başka hayatların acısını, yoksulluğunu, heveslerini de yüklenir gelirler.Gelirler ve bize saygıyı getirirler, inceliği getirirler, kederi getirirler. Elbette huzursuzluğu da." Şükrü Erbaş'ın bu denemesini okurken yer yer duygusallık, yer yer de onun da belirttiği gibi keder ve huzursuzluk hissettim. Bazı noktalarda düşünüp hayatı, kendimi bile sorguladım. Sevmeyi, benden önce biz demeyi..Günümüz toplumuna dair eleştirileri de çok gerçekçiydi ve aslında toplum olarak her şeyi ne kadar çabuk unuttuğumuzu da yıkıcı bir şekilde yüzüme vurdu.Çok anlam dolu bir denemeydi ve bazı cümleleri içime sine sine anlamak, özümsemek için defalarca okudum. Şükrü Erbaş'la yaptığım güzel bir yolculuktu. Tavsiye ederim :))
#Biz olmasaydık, diyorum Tanrı nasıl sevecekti kendini
Biz olmasaydık, insan bu kadar güzel olur muydu.
#İyimser bir gökyüzü altında, dünyanın bizimle ağlamasıdır keder