Gün çiçeğinin an be an yüzünü güneşe çevirirken yaptığı bu sevgi hareketide gösteriyor ki her şey tabiatta işgal ettiği mevkiye göre dua etmektedir. Şayet bu çiçeğin o hareketinden doğan havanın sesi işitlebilseydi, onun da kendi kralına karşı, bir bitki nasıl şaklayabilirse öylesi bir ilahi ile seslendiği duyulurdu.