Ay şimdi tepeye yaklaşmış, kendi ışıklı köşkünde naz ve cilvelerle şuh ve neşe içinde salınan bir gök meleği gibi görkemli bir saltanat sürüyordu. Ona bakarken kendimi, bu sonsuz mavi gökyüzünde, bu muhteşem süsler arasında tek başına yaşayan bu ışık meleği kadar mutlu ve aydınlık buldum.
Eğer mümkün olsaydı, ruhumu sarhoş eden bu mutlulukla, ben de dünyayı onun kadar aydınlatabilirdim.