Ay şimdi tepeye yaklaşmış, kendi ışıklı köşkünde naz ve cilvelerle şuh ve neşe içinde salınan bir gök meleği gibi görkemli bir saltanat sürüyordu. Ona bakarken kendimi, bu sonsuz mavi gökyüzünde, bu muhteşem süsler arasında tek başına yaşayan bu ışık meleği kadar mutlu ve aydınlık buldum.
Eğer mümkün olsaydı, ruhumu sarhoş eden bu mutlulukla, ben de dünyayı onun kadar aydınlatabilirdim.
Eğitimsiz birisinin eğitimsiz birisi gibi davranmasında ne gibi bir kötülük ya da tuhaflık olabilir ki? O insanın bir hata yapmamasını umduğun için aslında kendini suçlaman gerek. Çünkü başlangıçta bu kişinin bir hata yapacağını anlama yetisine sahiptin. Bunu unutan sen, onun hata yapmasına şaşırıyorsun.
Bu insanların yönetici ilkeleri nedir, neyle meşgullerdir, hangi sebeplerle sever ve onurlandırırlar? Onların aciz ruhlarını tüm çıplaklığıyla görmeyi huy edin. Birini yermelerinin ona zarar verdiğini, ya da övmelerinin yarar sağladığını düşünürler, bu ne büyük bir kendini beğenmişlik.