Gitmek fiilinin altını çift çizgiyle en güzel trenler çizebilirmiş ona göre. Otobüs koltuğunda Ramses gibi kıpırdamadan oturanlara, yolculuk ediyor denemezmiş doğrusu. Sonra, trenler her zaman bir sır taşıma olasılığı taşırlarmış. İnsanlar vagondan vagona geçtikçe, tuvalete, restorana gidip geldikçe, ilginç şeylerle karşılaşabilirmiş insan.
“Sevgili dost,” demişti bir yazar, “bana öyle bir kelime söyle ki hiç eksilmesin…”
“Sevgili dost,” dedim, “ölüm.”
Hiç eksilmiyor. Tükenmiyor, yorulmuyor, durmuyor, cılızlaşmıyor. Sonra başladık ölümü beklemeye.
Şimdi?..
Şimdi gam vaktidir.