“Maximilien, kaybettiğimiz dostlar toprakta değil, kalbimizde yatıyor… Tanrı istemiştir bunu. Her zaman onlarla birlikte olalım diye. Benim böyle her zaman birlikte olduğum iki dostum var: biri bana hayat veren, öbürü de akıl veren. İkisinin de ruhu bende yaşıyor. Kuşkuya düştüğüm zaman onlara danışırım ve eğer doğru bir şey yaptıysam, onların tavsiyeleri sayesinde olmuştur bu. Kalbinizin sesini dinleyin Morrel, bana surat asmaya devam etmeye gerek olup olmadığını ona sorun.”
Ben dünyanın bir salon olduğunu biliyorum. Bu salondan efendi ve onurlu bir insan gibi çıkmak gerekir, yani selam vererek ve kumar borçlarını ödeyerek.