“Sevdiğiniz insanı kaç kere kaybedebilirsiniz? Katherine ve Matthew'nun kaderinde asırlar boyunca tekrar tekrar doğmak vardı. Her seferinde birbirlerine umutsuzca âşık oluyor ve trajik bir şekilde ayrılığı tadıyorlardı. Belki de bir sonraki hayatlarında her şey farklı olacaktı…”
1745, 1854, 2019, 2039...
Konusu bana karışık ve birazda sıkıcı geldi açıkcası. Okurken zevk almadım, bir an önce bitmesi için sayfa çevirdim. Sürekli bu konu nereye gidecek diye düşünmekten kendimi alamadım. Kitap gittiğinde ortada çok fazla cevapsız soru kaldı ve bu beni çok rahatsız etti. Kitabın sonundan çok ümitli birisi olarakta doğal olarak hayal kırıklığına uğradım. Kurgu güzel olabilir ama bana istediğim tadı vermedi.
Okuyup okuyabileceğim en yavan finali yaptı kitap ki çok çok daha farklı bir şekilde bitebilirdi. Çok fazla heyecan yaratıp pat diye konuyu kapatmışlar resmen.
Kısacık öykülerden oluşan bir kitap. Her öyküyü beğenmemizi yazar da bekleyemez zaten. Bu tür öykülerden oluşan kitaplarda yazarın sıcaklığını ve anlattıklarının içtenliğini kavramak benim için yeterli kriterlerdir.
Yekta Kopan okumaya başlamak için ideal kitaplardan biri. 'Kediler Güzel Uyanır'a mutlaka bir şans vermenizi tavsiye ediyor ve sözlerime okuduktan sonra kitabı almak isteyeceğinizi düşündüğüm doyumsuz alıntılarla son veriyorum. Kitabınız bol, keyfiniz daim olsun..
"Hayat da öyledir, geçer gider, iyi dinlemezsen, ne dediğini duyamazsın."
"Beklenmedik bir anda , bir kitapla yaşadığın şaşırtıcı buluşma. Kütüphanede, rafta, çalışma masasında öylece durmakta, seni beklediğini bilmeden; zaten sen de farkında değilsin yaşanacakların. Karşılaşıyorsunuz. O senden daha cesur, sınırları yok. Sonrası kendiliğinden geliyor. Mutlusunuz. Hepsi bu."
"Kitaplardan başka nefes alacağım balkon kalmadı gerçeklikler şehrinde."
"Neden bu kadar çok soru var hayatımızda? Neden en mutlu olunabilecek anlarda bile geçmişten çaldığımız bir meşalenin geleceğimizi yakmasına izin veriyoruz? Neden yalnızlığımızı kelimelerle büyütebilmek için bu kadar hastalıklı bir hayat yaşıyoruz?"
"Ama öyledir ya bazen, bir "keşke"ye dayanır hayat."
"İnsan en kolay kendinden utanıyor. O yüzden sevmem aynaları."