Merve

Sen yoktun o zamanlar, çocukluğumda en çok yağmuru severdim ben… Ne zaman bir dert gelse bana, yağmur yağar, dinler, dokunur, ve topraktan kalkan o kokuyu koklardım… Ateşim sönerdi.. Sonra büyüdüm.. Gözlerini gördüm, yandım, yağmur yağdı, ve ilk kez sönmedim… Ben yağmurdan daha fazla bi seni sevebildim… Hikmet Anıl Öztekin
1000Kitap
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
aşk...
Aşk, üç harften ibarettir ama içinde on sekiz bin âlemi barındırır. Aşk, kâinatın mayasıdır. Kâinat, aşk için, aşkla yaratılmıştır. Eski zamanlarda birbirine kavuşamamış iki aşık yaşamış. Kader bunların arasından koca bir nehir geçirmiş ve birini bir yana, öbürünü diğer yana atmış. . Bu iki âşık her yıl aynı gün nehrin kenarında buluşurlar, hasret giderip sohbet ve hasbihâl ederlermiş. Sonra da delikanlı sevgilisiyle vedalaşıp, yüzerek geldiği yere, kendi tarafına geçermiş... . Yine bir vuslat günü gelip çattığında, delikanlı heyecanla kendini nehre atmış ve yüzerek karşıya, maşukunun olduğu tarafa geçmiş. Maşuku olan kızı yine her yıl olduğu gibi karşı tarafta beklerken bulmuş ve yine her yıl olduğu gibi sadece göz göze hâl hatır eyleyip hasbihâl etmişler. Veda zamanı gelip çattığında delikanlı daha önce yıllarca hiç farketmediği bir şeyi fark etmiş. Kızın gözlerinde bir tuhaflık varmış. Ve kıza “Sen âmâ mıydın?( Kör müydün )” diye sormuş Maşuk da cevap vermiş “ Sen sen ol, sakın ha bu azgın nehrin sularına dalma bu gece” demiş. . Delikanlı dinlememiş. Kız ne kadar yalvardı ise de delikanlıya sözünü dinletememiş. Delikanlı suya dalmış ve o gece karşıya geçemeyip, suda boğularak hayatını yitirmiş. . Aslında bizim âşık delikanlı en başından beri hiç yüzme bilmiyor fakat yıllardır aşkın cezbesinden dolayı yüzerek karşıya geçiyormuş. Lakin sevgilideki kusuru gördüğü an o aşk ve cezbeyi yitirmiş, dolayısıyla da yüzme bilmeyen genç, azgın sularda boğularak can vermiş. Sevgilisi bu sırra vâkıf olduğundan delikanlıyı uyarmak istemiş. Sen bende kusur gördün, cezbeyi yitirdin sakın nehre girme demiş ama nafile... . Fesleğen . 🖊 Hikmet Anıl Öztekin
Hayykitap
1000Kitap

Merve

, bir kitap okudu
Puan vermedi·536 syf.·
2020 13. kitabı
Sinan Akyüz
8.3/10 · 4.935 okunma
Yokuş aşağı inerken bu hayatta keyfimiz yerinde oluyor da ne zaman bir yokuşa denk gelsek hop, bu hayat beni sevmiyor diyoruz. Unuttuk yolun maksadının seni vardıracağı yer olmasını. Yolun aralarındaki şeylerle meşgul bu insanoğlu. Ayağımıza taş takılıyor pes ediyoruz, bir yokuşa denk geliyor, yok, bu yoldan gidilmez diyoruz. Yol güzel yerlere gidiyorsa, güzel yerler gibi o yolu da sevmeli insan. Yani gülün hatırına dikenini de sevmeli insan. Eğer çekemezsen gülün nazını ne dikene dokun ne gülü incit, Sahrada Mecnun değilsen eğer ne Leyla’yı çağır ne çölü incit..
Hayykitap
1000Kitap
Ne güzel demiş Nazım; Küstürmeyin insanları hayata Sonra her şeyden vazgeçiyorlar. Güzel olan her şeyden. Bir oda da yalnızlığı; bir dağ başında kalmayı, bir adada mahsur kalmayı, nerede bir yalnızlık varsa onu istiyorlar. Küstürmeyin işte insanları... Nazım Hikmet Ran
Edebiyat