Kafkacığımı şimdi birazda olsun daha iyi anlıyorum. Aslında Kafka nin ilk okunması gereken mektupları bu olmalı çünkü Kafka'yi okurken neden bu kadar çekingen, suçluluk duygusunu sürekli hisseden , depresif, kendi dünyasına neden bu kadar çok çekildiği gibi vs soruları daha iyi anlayacaksınız. Babasi sayesinde her şey... O yüzden diyoruz ilk eğitim ailede başlar diye . Okunmaya değer bir mektup olduğunu düşünüyorum... Franz Kafka'yi şu son sözleriyle tekrardan saygıyla anıyorum.
"Fikrimce gerçeğe çok yakından uyan bir yere ulaştım. Bu bizi hem biraz rahatlatır hem de yaşamı ve ölümü ikimiz için de daha kolay kılar."
Ama her şeye , her şeye rağmen babam hâlâ babamdı.
O zamanlar kimse sana madalya takmazdi! Bu çocuklar nerden bilecek ki ? Benim yaşadıklarımı kimse yaşamamıştır! Bunları şimdi hangi çocuk anlayabilir?