Mâzi vü âti verilse, yok içinde ger vefâ,
Gözlerimde nûr-ı aşkın sönse, dünyâ neylerim?
İstemem bî-aşk olan mülkü, cihânı, ey sanem,
Ol mübârek sevgiden mahrûm isem, seni neylerim.
(Geçmiş ve gelecek verilse ama içinde vefa olmasa, gözlerimde senin aşkının nuru sönse ben dünyayı neyleyeyim? Ey sevgili, içinde aşk olmayan mülkü de cihanı da istemem; eğer o mübarek sevgiden mahrum kalacaksam seni neyleyeyim?)