"Tatmadığın hiçbir şey, bir günah bile kalmamalı Alengoya, ki seni ileriki yaşamında rahatsız etmesinler," diye yazmışım.
Her şeyi tattım, yaşadım. Beni mutlu etmemiş olsalar bile kendimce her şeye kavuştum. Aklımın kaldığım bir
dünya nimeti yok artık. Yani "Günaha Çağrı" olmayacak hiçbir zaman hayatımda. Feragat etmedim onlardan, tükettim. Kendimi de kendim için tükettim. Bedenim, kafam, yüreğim benim değildir artık. Onları özenle bir başka şeye hazırlıyorum. Ya bir bayrak olurum, ya çarmıha gerilen, ya bir basamak ya da hiçbir sey. Ama yaşadığım sürece seçtiğim amaca yönelmekten ne sağır güçler, ne düş kırıklığı, ne dikenler alkoyamaz beni.