Cem Єren

Cem Єren
@BirSolgunAdam
"Dum vivimus vivamus" "L'enfer c'est les autres" "Verloren sei uns der Tag, wo nicht ein Mal getantz wurde! Und falsch heiße uns jede Wahrheit, bei der es nicht ein Gelächter gab!"
"Dünyada adalet yok. Zalimler, iyilerin sırtından geçinip saadete kavuşuyorlar. Dindar, insani bir hayatı sürdürmeye gayret edenler daima ıstırap çekiyorlar. Evet öyle, bu sene okuduğum şairler arasında bunu teyit eden pek çok. Herkes dostundan fenalık görüyor ve kendilerinin en çok sevenden gördükleri fenalığı hazmedemeyenler dahi bizzat dostlarının kafasına yumruk indirmekten çekinmiyorlar."
Sayfa 55 - 18 Ocak 1949·Kitabı okudu
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Ölmek istiyorum, artık yaşamaya ruhen de bedenen de tahammülüm kalmadı. Hayat, dünya benim içinde yaşayabileceğim bir şey değil. Onun içinde düşmeden, sallanmadan durabilmek, barınabilme kudretini kendimde bulamıyorum. Hayat çok çetin, insanlar fena... En sevdiğim insanlardan bile beni inciten, bana ıstırap veren şeyler alıyorum. Ölmek istiyorum!"
Sayfa 54 - 18 Ocak 1949·Kitabı okudu
"Zengin olmak, güzel. şeyler, kristal vazolar, tablolar; halılar almak, Avrupa'ya, Hindistan'a gitmek, Avrupa'nın muhteşem operalarını, tiyatrolarını görmek istiyorum. Zengin olmak benim için ancak zengin bir erkekle evlenmekle mümkün olacak. Fakat ben evleneceğim kimseyi sevemeyeceğim, buna eminim. Evlenmeyi yalnız para için yapacağım. Ve o zaman da pek çok güzel ve iyi şeye veda etmiş olacağım. iste böyle! Hiçbir vaziyette mesut olmama imkân yok."
Sayfa 52 - 14 Ocak 1949·Kitabı okudu
"Fakat bu hiçlik!.. Ömrümce bu hiçlikten asla kurtulmayacağım. Tabii benim bu hiçliğimi kimse anlamaz. Zira en fazla dört-beş kişi müstesna, kim üstün insan ki!.. Fakat ben hiçliğimi biliyorum ya!.. Aradığımı hiçbir zaman bulamayacağım. Zaten neyi aradığımı, Hangi şeyi bulamadığım için üzüldüğümü doğru dürüst bilemiyorum ki!.."
Sayfa 41 - 9 Aralık 1948·Kitabı okudu
"Ölsem ne çıkar. Yaşadığım zaman pek kısa sayılmaz. Çünkü ben yaşadım bilerek, her şeyi fazla hissederek, fazla anlayarak yaşıyorum. Ayrıca birçok insanın hayatını da yaşıyorum, ölsem ne çıkar? İnsanlık ne benim yaşamamla ihya olacak ne de ölümümle bir şey kaybedecek. Tanıdığım birkaç insandan başkasıyla ne alakam var ki? İnsanların hayatında bir yer tutamamak ne hazin? Mademki benim varlığımda yokluğum da aynı şey, niçin yaşayayım? Hayatları müddetince büyük işler başarmış, dünyanın kalbinde büyük yer tutmuş olanları görerek bedbaht olmak için mi? Basit ve kenarda kalmış olmak düşüncesi bana ölümün tatlı olduğu hissini veriyor."
Sayfa 40 - 9 Aralık 1948·Kitabı okudu