Her şeyin biteceği o an gelecek ve acı içindeki bedenimle zihnimin her yanına öyle bir zevk yayılacaktı ki hiçbir şeyin önemi kalmayacaktı. Acı ve zevk öyle bir eşitlenecekti ki hayat aralarına bir ip gibi gerilecek ve ben bir cambaz olup, üstünde taklalar atacaktım
Ama yapamadım. Sırf babam beni sevdiğini söylediği için… Bileğimdeki yaranın üstüne basa basa! Ahad beni seviyorsa, ben kendimi sevmesem de olurdu… Ahad’ı terk edemedim…
Benim yaşamım onda odaklaşır. Yeryüzünde her şey yok olsa da yalnız o kalsa, ben var olmakta devam ederim; başka her şey yerinde dursa da yalnız o yok olsa, evren bana tümüyle yabancılaşır. Ben artık bu evrenin parçası değilmişim gibi olur.