İlkay Yurttaş
@Biraskkitap
Lisans
Çanakkale
Mersin, 21 Kasım
2158 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Evrenin tek bir ortak dili vardı. O da sevgiydi. İnsanlar bunu nasıl görmüyordu. Görüyorlarsa neden dünya hâlâ bu kadar kötü bir yerdi.
Reklam
Akşam olmaya yüz tutmuş gökyüzünde hafif turınculuklar vardı. Kırmızı ile turuncunun en güzel dansı güneş batmaya yüz tuttuğunda başlardı.
Kalbim karanlıkta kalmıştı umarsızca. Oysa onun gün ışığına ihtiyacı vardı. Sevilmeyi hissetmek için can atıyor ve bir o kadar da seveceği ve sevileceği kimsesi olmadığını düşünüyordu. Kalbim yalnız kalmıştı. Yağmurun altında susuz kalmak gibi . Ellerimle dokunabildiğim kadar yakında ama hislerimde bir duygu oluşturamayacak kadar uzağımda kalmışlardı epeyce.
"Gariptir ki kim düşmana karşı koymaya çalışsa geçmişteki yenilgilerle mukayese ediliyorlar. Hem bizler, yabancı devletlere sırtımızı yaslamıyoruz. Bizim sığındığımız tek liman ; milletin sinesidir! Sizi de bu güvenli ve kutsal sineye sığınmaya davet ederim. "
"Bazen ahaliyi dinlerken içimi derin bir keder kaplıyor. Bu insanlar, yüzyıllarca hak etmediği bir muamele ile karşılaştılar . Senelerin biriktirdiği hor görülmüşlük , bir tarafa bırakılmışlık elbette bir anda ortadan kalkmaz ama halkımızın eksikliğini üzülerek de olsa kabul etmeliyiz ve bu eksikliği gidermeliyiz !"
Reklam