Küçüktüm, duygularım hep büyük geliyordu bana. Birini özleyince sanki dünya küçülüyordu. Bir şey canımı acıttığında içimden koca bir taş geçiyordu.
Kimse fark etmiyordu.
Çünkü ben gülüyordum.
Gülmek çocukken savunmaydı benim için. Şimdilerde de hâlâ öyle.