Mehmet Yusuf Duran
@Birgaripadambu
Şu anda okuduğu kitap
Öncelikle kitabı hâlen okumaya devam ettiğimi belirtmeliyim. Bizler Ömer Seyfettin'in eserlerini hep çocuklara göre diye bilirdik. Lakin durum pek öyle değilmiş. Çocuklara Ömer Seyfettin hikâyeleri okuturken çok titiz olmalıyız. Çünkü bazı hikayeleri açıkçası çocuklara hiç uygun değil. Örneğin; 'Bomba" adlı eserinde kesilmiş kelle betimlemesi var. Tabii çocuklara uygun hikayeleri de var. Ayrıca yalın ve akışkan bir dil kullandığı için kitap akıp gidiyor.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Necip Fazıl'ın ideal insan karakterini oluşturduğu bir piyestir. Zaten Necip Fazıl da tam bir dava adamıdır. Ona göre her insanın bir davası olmalı ve bu davanın peşinden koşmalıdır. Bu eserde incir ağacı metaforu üzerinden kaza ve kader yorumlaması yapılmıştır. Babasının incir ağacına asılmasını kaleme alan başkarakter yanlışlıkla gelişen birkaç olay sonrası kendisinin de aynı kaderi yaşayacağını düşünmesiyle olaylar gelişir. Gayet akıcı bir kitaptı. Tek oturumda bitirebilirsiniz.
Kitap uzun yıllar bende kaldığı için kitabı uzun uzun inceledim. Kitabın içeriğine geçmeden önce başlık hakkında da konuşmak istiyorum. Kitabın başlığı Gençliğe Kitabe demiştik. Yani gençlik için tavsiye niteliğinde bilgiler içermesi gerekir, değil mi? Fakat yazar maalesef bu konuda sekteye uğruyor. Eserin içeriğinde sık sık “ Gençliğe şöyle davranalım, böyle yapmayalım.” gibi söylemlerle annelere, babalara, büyüklere sesleniyor. Peki bu kitap gençlere hiç mi seslenmiyor? Tabi ki sesleniyor. Fakat çok yetersiz kalıyor.
Kitabın olumlu yanlarına baktığımızda ise yazar, kitabın bölümlerinde bazı etkinliklerden bahsediyor. Bölüm sonlarında bu etkinlikler için yer ayırıyor. Örneğin; “Hayatın Anlamı" başlıklı bir bölümün sonuna “ Sizce Hayatın Anlamı Nedir? ” diye bir başlık atıp altını bizim doldurmamızı istiyor. Yetişkin kitle için de şöyle bir örnek var: “Gençleri Ne Kadar Tanıyoruz?” bölümünün sonuna bir öz değerlendirme formu koyuyor ve başlığını da “ Peki Ya Sen Gençleri Ne Kadar Tanıyorsun?” koyuyor.
Kitapta bir özellik daha var ki bunun olumlu veya olumsuz olduğunu siz değerli okurlar karar vereceksiniz. Kitap bölümlere ayrılmış demiştik. Her bölümde bazı kutucuklar var. Bu kutucukların içinde bölümün özeti veya ana fikri niteliğinde birkaç cümle bulunuyor. Bu okuyucunun konuyu daha iyi anlaması açısından her ne kadar iyi bir özellik olarak görünse de günümüz insanı her şeyin hızlı akışına uyum sağladığı için, kutucuk dışındaki kısımlar okunmaya çok rağbet görmeyecektir.
Kitap hakkında benim söyleyeceklerim bu kadardı. İçeriğe çok fazla değinmedim çünkü bu tip kitapların genel manada içeriği hep aynı oluyor. Bu kitap da Gençliğe Kitabe olarak gençlere ve yetişkin kitleye bazı tavsiyelerde bulunuyor.
