"Gitgide büyüyen bir karamsarlık vardı içimde, olanca gücüyle yüreğime çöken bir ağırlık. Kalp krizi mi geçirecektim ne? Yok, sadece hayatın farkına varıyordum bir kez daha. Hepsi buydu. Eskiden de çok iyimser bir adam değildim ama hiç değilse mücadele edebilecek bir kararlılığa sahiptim. İnancım olmasa bile inadım vardı. Ölmeyi beceremiyorsam, küçük de olsa anlamlı işler yapmalıyım diyebiliyordum. Galiba o duyguyu yitirmeye başlamıştım. İçimdeki umut ağır ağır ölüyordu. İşin kötüsü bana ayakta kalma, direnme gücünü kazandıran insanları da yitiriyordum."
Sofular haram demişler
Bu aşkın bâdesine
Ben doldurur, ben içerim
Günah benim, kime ne?
Haydar Haydar, günah benim kime ne?
Nesime'ye sordularsa
O yâr ilen hoş musun?
Hoş olayım, olmayayım
O yâr benim kime ne?
Haydar Haydar, O yâr benim kime ne?