"Gidemediğin yer senin değildir" Ve başka bir deyim doğruluyordu bunu: " İnsan bilmediklerinin düşmanıdır" Bir ilâhi seslenişin değerlendirilişi ölümsüzleştiriyor buları: " Hiç bilenlerle, bilmeyenler bir olur mu?"
MAVİ GÖZLÜ DEV, MİNNACIK KADIN VE HANIMELLERİ
O MAVİ GÖZLÜ bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliiii
hanımeli açan bir ev.
Bir dev gibi seviyordu dev.
Ve elleri öyle büyük işler için
hazırlanmıştı ki devin,
yapamazdı yapısını,
çalamazdı kapısını
bahçesinde ebruliii
hanımeli açan bir evin.
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Mini minnacıktı kadın.
Rahata açıktı kadın
yoruldu devin büyük yolunda .
Ve elveda! deyip mavi gözlü deve,
girdi zengin bir cücenin kolunda
bahçesinde ebruliii hanımeli açan eve.
Şimdi anlıyor ki mavi gözlü dev,
dev gibi sevgilere mezar bile olamaz:
bahçesinde ebruliii hanımeli açan ev..
Hiç kimse kandil yakıp onu gizli yere ya da tahıl ölçeğinin altına koyamaz.
Tersine, içeri girenler ışığı görsünler, diye onu kandilliğe koyar.
"Luka" 11:33