beni de çarmıha gerdiler ama kimse isa demiyor bana
gelmiyor elimden yaşamaktan başka bir şey
esmer tenli çocuklar,
uçaklara doğru işerken tarlaların tam ortasında
günün anlam ve önemini belirten küfrü
bir pilot anons ediyor
anne abartma ölümü, arada çık gel
açlıktan düşüp bayılmasa
evdeki pirincinin bittiğini bilemeyeceğimiz kadınlar
“lan oğlum”
diye konuşarak daha samimi olduğunu sanan
yeni yetmeleri
reddediyor evlatlıktan
halbuki anne
cinayet
uzun uzun baktığımız kızın masasına gelen erkek
değil midir
küçük harflerle söylerdin sen allah’ın adını
gövdemde haylaz bir telaş
çapkın gibi, marş gibi, gramofon gibi
babalar yaşlanır kızları büyüdükçe
takvim, romatizma ve sen
vapuru kaçırmalıyım yoksa gideceğim elden
Bülent Parlak