Performans öznesi kendisi yüzünden yorgun, kendisi yüzünden tükenmiş bir haldedir. Kendi kendisinden çıkmayı kesinlikle becerememekte, kendi kendisine diş geçirmekte, dolayısıyla paradoksal bir biçimde kendi içini oymakta ve boşaltmaktadır.
Bu özne bir kapsülün içinde kendi kendine tutsaktır ve Öteki'yle olan bağını yitirmektedir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sürekli bir eksiklik ve suçluluk duygusu içinde yaşanıyor. Sadece başkalarıyla değil, öncelikle kendisiyle rekabet halinde olduğu için kendini aşmaya çalışmaktadır.
Özdeğer duygusunu kendi kendime üretemem. Bunun için beni seven, öven, hakkımı teslim eden ve bana değer veren başkalarının tatmin merciine muhtacım. İnsanın narsistik tekilleşmesi, Öteki'nin araçlaştırılması ve bütüncül bir karşılıklı rekabet tatmin iklimine zarar vermektedir.
Stabil bir özdeğer duygusu için kendimi önemli bulmak zorundayım. Ama bunun için başkalarının gözünde önemli olduğumu tasavvur etmeye ihtiyacım vardır. Önemli olma duygusu için kaçınılmazdır bu.
Bugün pek çok genç belirsiz korkular yüzünden eziyet çekiyor, başarısızlık korkusu, geri kalma korkusu, hata yapma veya yanlış bir karar alma korkusu, kendi taleplerini karşılayamama korkusu. Kendi yetersizliklerinden utanç duyuyorlar.