Biraz düzelince çekip gitmeye karar verdim. Gideyim, kaybolayım dedim, öleceğini anlayan uyuz bir köpek gibi, öleceğine yakın bir yerlere saklanan kuşlar gibi.
Kelimelerin kırılmış bir kalp karşısında kifayetsiz kaldığını biliyordum. Hep yanlışlarımı unutmayı tercih ettiğim için bu gibi konuşmalar yapmacık geliyordu bana. Kendimi ifade etmenin en iyi yolu dokunmaktır, diye düşündüm.