"Sevilen kimsenin bir rakip ya da ölüm yüzünden kaybedilmesi de aşık için bütün öteki acıları aşan sınırsız bir acının duyulmasına yol açar. Çünkü, bu acıyı bir birey olarak değil, ölümsüz özü bakımından, yani özel hizmetine çağırıldığı tür ruhu bakımından duyduğu için acı, sınırsız bir nitelik kazanır."
"Bir insanın aşkı, çoğu zaman komik, kimi zaman da trajik olaylara yol açar. Her ikisinin de nedeni, tür ruhunun eline geçmiş olan bu insanın, onun tarafından yönetilmesi ve artık kendi kendisine ait olmamasıdır. Böylece, bu insanın davranışı, bireysel varlığa aykırı bir hal alır."