Mutlu musun? diye sorayım diye düşündüm arkadaşıma, çünkü niceliğini saptaması zor olan karanlık, niceliğini saptaması zor olan düzlemlerde özgürleştiriciydi. Karanlığın yeterince derinine dalarsan, içinde ne istersen görürsün.
Yorgunum. Yalnızım. Bu yeni hayatın içinde kendimi küskünlüğe batmış, olmak istemediğim bir insan, çocuğum olan o nimet için sürekli şükran duymadığım için sürekli suçlu hisseden bir insan olarak bulmuştum. Sürekli olarak şükran duyuyorum, gerçekt4en de: Çocuğuma tapıyorum. Ama yorgunum. Yalnızım. Kaybolmuşum.
Küçük kızlar, ifade yeteneği bakımından erkek yaşıtlarına göre çok daha iyiler. Ama kaygılanma, Denizci: Senin maaşın yine de onlardan daha fazla olacaktır.
Çocukken annemin sözü tartışmasızdı, kesinliği mutlaktı. Şimdi ben o zaman annemin olduğundan daha yaşlıyım ama çelişkilerle kafası karışmış, tutarsız bir bileşkeyim. Bu dünyanın senin kadar acemisiyim, Denizci.