Başlarda "Dur, noluyor? Artık Zweig sevmiyor muyum? Olamaz, değiştim mi ben?" :)) gibi düşüncelerle okuduğum, ikinci yarısından sonra beni alıp uçuran, nefes nefese bırakan bir kitap oldu Korku. Tıpkı eski günlerdeki gibi.
Stefan Zweig yine psikoloji bilimine olan hakimiyetiyle şapka çıkarttırıyor. Ben bu alanda daha iyisini yazanını görmedim naçizane söylemem gerekirse. İyiki okumuş muyum? Evet, okumuşum. Okumasaymışım kayıp olur muymuş? Evet, olurmuş :)
Tavsiye edilir. Sonu şaşırtıyor.