Blumfeld D.

Blumfeld D.
@Blumfeld
Bu farklı olasılık ona yaklaşmaktaydı şimdi ve yapması gereken tek şey, sessizce durup gelmesini beklemekti. Sessiz kalarak, sessizlikte işbirliği yaparak kim bilir ne yararlar elde edilirdi. Başkaları için de, kendisi için de. Birçoğunun bildiği bir şeydi bu. Anlaması bunca zaman alan, basit bir mesele. Dünya yaşanılası bir yer haline, bu şekilde geliyordu işte.
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Çocuklar futbol oynuyorlardı. Yetişkinlerse kazanç ardında koşuşuyorlar, boş zamanlarını da sevişmekle geçiriyorlardı. Sekiz saat uyumak, sekiz saat da hiçbir şey yapmaksızın, leş gibi oturabilmek uğruna, geriye kalan tüm zamanları, tiksindikleri işlere adıyorlardı. Sonra bu insanlar, yalnız midelerini değil, gövdelerinin bütününü tanrıları kılmışlardı.
Ama pencereden bakıp da gökyüzünü döne döne tarayan, bir genişleyip bir kısalan, yörüngesinde dönüp duran projektör ışığını izlerken basit bir doktordan ya da mühendisten çok daha öte bir şey olması gerektiğini hissetti. Tabii ya, asıl bir aziz olması gerekirdi onun, çünkü dünyadaki her şeyi bilebilmesini sağlayacak yegâne meslek buydu; ama içten içe asla bir aziz olamayacağını biliyordu.
"Bayan," dedi Ayarsız, gözlerini kadının üzerinden aşırıp koruluğun derinliklerine dikerek, "ölünün mezarcıya bahşiş verdiği daha duyulmamış."
Sessiz bir çocuktum ama canı sıkkın bir delikanlı oldum.