Hiçbir şey üzerinde düşünmeye, hatta bir parçacık durmaya alışmayan gevşek beyinlerimizle kullanmaya lüzum görmeyerek nihayet zamanla kaybettiğimiz biçare irademizle hayatta dümensiz bir sandal gibi dört tarafa savruluyor ve devrildiğimiz zaman kabahati meçhul kuvvetlerde, insan iradesinin üstündeki tesirlerde arıyoruz.
İyilik demek kimseye kötülüğü dokunmamak değil, kötülük yapacak cevheri içinde taşımamak demektir. Bende bu fena cevher fazla miktarda mevcutmuş. Belki herkeste var... Fakat insan olan onu söküp atmasını, yahut boğmasını biliyor... Dokunmadan bırakmak, bir gün başını kaldırmasına meydan vermek olur...
Genç mi Yoksa Geç mi?Edebiyat
"Çok gençti..." dediniz intihar eden genç kız için. Beklemediğiniz bir trajediydi etrafı saran ölüm bulutları. Türlü türlü cümlelerle ilginizi belli ettiniz.
-Hiç de böyle bir şey yapacak gibi durmuyordu.
-Vah vah
-Canım insan anlayamıyor ki... Bir bakıyorsun atlamışlar uçurumdan.
Gerçekten mi? Yaşanacaklar bariz değil miydi? Bir anda aklına geldi ve atladı mı? Heves miydi intihar? Bu kadar basit miydi?
Halbuki susmaya başladığında düşünmeliydiniz. Artık kendini korumadığında fark etmeliydiniz. Ölümden her bahsedildiğinde yutkunduğunu görmeliydiniz! Sessiz çığlıklarını duymalıydınız! O zaman anlardınız ölmemek için nasıl çırpındığını! Engelleyebilir miydiniz bilmiyorum. Ancak sadece biraz daha yakından baksaydınız kendisini ilk ölüme değil size açardı...
Puan vermedi·95 syf.·
2025 6. kitabı
