Acılarım sayesinde çok güçlendim, öyle ağlayıp durmuyorum; üzüntüm çok, ağlama isteğim de kocaman ama artık bunları düşünmeyeceğim, elimden geldiğince neşeli bir hayat sürmeye karar verdim.
Bazı psikologlar, doğumdan sonraki ilk günlerde bebeğin, annesini kendine ait bir parça sandığını söylüyorlar: Bebek, uyanıp ağladığı zaman annesinin evin başka bir yerinde olduğunu, ağlamayı duyup geleceğini idrak edemezmiş. Annesini bizzat, ağlayarak yarattığını zannedermiş: "Ağladım ve ortaya bir kadın çıktı, beni kucakladı.