jean louise finch
@Bookdiary_s
Her zaman en korkulan kişiler soru soran kişilerdir.
109 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Toplumbilimsel düşüncenin üstadlarında durum buysa, meydanlarda o sorunları çığırtkanlığa dökenlerin haline hiç şaşmamalı. İnsanların bir konuda söyleyecek açık seçik hiçbir şeyleri olmayınca, susacak yerde tam tersini yapma huyları vardır: sözü ayyuka çıkarırlar, yani bağırırlar. Ve bağırtı saldırının, savaşın, kıyımın sesli eşiğidir. Bağrılan yerde gerçek bilim olmaz, diyordu Leonardo.
Yüksek yüksek binalara tıktılar hepimizi
Yeşil alanlara taşınan insanlarda depresyonda büyük bir azalma görülürken, yeşil alanlardan taşınan insanlarda büyük bir artış görülüyordu. Benzer bulgulara ulaşan daha pek çok çalışma olduğu anlaşılıyor. Konuyu inceleyen bilim insanları burada rol oynayan pek çok faktör olabileceğini biliyorlardı. Belki kırsal alanlarda topluluk içindeki bağlar daha sıkıydı, daha az suç ve kirlilik vardı; insanların kendilerini daha iyi hissetmelerinin sebebi- yeşil alandan ziyade- bu olabilirdi. O yüzden ingilterede yapılan başka bir çalışmada bu etkinin perdelenmesine karar verildi. Şehir merkezinde yoksulların oturduğu, bir parça yeşil alan içeren bölgeleri yine şehir içinde yoksulların oturduğu ama yeşil alan içermeyen benzer bölgelerle karşılaştırdılar. Diğer her şey-mesela toplumsal bağ düzeyleri- aynıydı. Ama daha yeşil mahallelerde stres ve umutsuzluğun daha az olduğu ortaya çıktı
Kitap, bana göre sadece haz üzerine değil insanın ne istediğini, neden istediğini ve gerçekten neyin peşinde olduğunu sorgulama cesareti üzerine. Her cümlesiyle bir içe dönüş daveti gibi. Bazı yerlerde sezgilerim harekete geçti, bazı satırlarda ise durdum ve düşündüm: Ben, gerçekten kendi arzularımın sahibi miyim?
