Doğru insan gələndə, ondan əvvəl etdiyim səhvlər üçün üzr istəyəcəkdim – onu səbrlə gözləmədiyim üçün.
Artıq doğru insanın varlığına inanmamağa qərar verdim.
Bir mankurt kim olduğunu, hangi soydan, hangi kabileden geldiğini, anasını, babasını, çocukluğunu bilmezmiş. İnsan olduğunun bile farkında değilmiş. Bilinci, benliği olmadığı için, efendisine büyük avantaj sağlarmış. Ağzı var, dili yok, itaatli bir hayvandan farksız, kaçmayı düşünmeyen, bu yüzden de hiç tehlike arzeymeyen bir köle imiş.