Mavikitap
@Bookslovee
Tolstoy’un, dilini kalemini 3 sene önce okumaya başlayıp sonra da elimde olmayan sebeplerden dolayı yarım bıraktığım Anna Karenina kitabında çok beğenmiştim. Şimdi de İvan İlyiç’in Ölümü kitabıyla bu beğenim daha da arttı.
Kitap, İvan ilyiç’in çocukluğu, karısıyla tanışıp evlenmesi, makam mevki hırsı ve en sonunda küçücük bir kaza sonucu yaşamın anlamsızlığında kaybolmasını anlatıyor. Son zamanlarındaki hastalığıyla birlikte çevresi ve ailesinin duyarsızlığı onu daha da üzerek ağrılarının daha da artmasına sebep oluyordu. Yanında olup ona destek olan ve biz buradayız diyen kimsesi yoktu.
‘Hayat , hırslar, dünya sevgisi ve hiç ölmeyecekmişçesine yaşam sürme ‘.. işte İvan’ın bu 45 senelik ömrünün kısa anlatısı.. Bir gün öleceğini evet herkes biliyor ama bunun ne zaman olacağını hiç birimiz bilmediğimiz için bazen hayattan beklentilerimizi fazla ve farklı boyutlara taşıyabiliyoruz. Ömür dediğimiz bu kısa zaman diliminde, aslında fazla bir şey beklemeden yaşasak belki de daha çok keyif alabileceğiz. Kısacası hayattan ve yaşamdan zevk alıp, kalan nefeslerimizi ciğerlerimize doya doya çekmeye bakmak lazım öyle değil mi?
Reklam
Serenad
Saat 04.54 ve kitap bitti... Düşüncelerim allak bullak, duygularım coşmuş ve itiraf ediyorum gözlerim ağlamaktan kızarmış bir şekilde yazıyorum bu satırları... Serenad’ı okumayı bu kadar ertelemiş olduğuma şaşırıyorum elimde olmadan. Ama diyorum ki her zaman olduğu gibi; her kitabın bir zamanı var. Kitap, Alman profesör Maximillian Wagner’ın bundan 59 yıl önce İstanbul da yaşayıp tekrar İstanbul’u ziyaret etmesiyle başlıyor. İstanbul üniversitesinde çalışan (sevgili canım karakterim) Maya Duran profesörle ilgilenip onu gezdirmekle görevli. Maya ilk başlarda profesöre, normal yaşlı bir profesör işte diyerek yaklaşıyor. Ama sonra işler değişip garipleşiyor. Hitler nazi dönemi ,yahudi soykırımından tutunda kırım türklerine kadar ince ince yazmış sevgili Livaneli. Aslında bazı kişilerce, ermeni propagandası yapıyor diye karalandığı ve önyargıyla yaklaşıldığını duydum. Ben kesinlikle öyle düşünmüyorum. Bu kitap aslında önyargılarımızdan kurtulmamıza ışık tutar nitelikte . Alın ve okuyun diyorum. Bir kere değil 10 kere tavsiye ediyorum. Siz de benim gibi sevgili Max ve Nadia’nın hikayesinde kaybolup kendinizi bulmak istemez misiniz?