CaN

Ulan seviyorum seni be!…
Necdet Tosun öldü Nalan, Artık yemekleri sen, Salatayı da ben yapacağım. Sami Hazinses kadar olmasa da Bahçeyi sevdiğin çiçeklerle donatacağım. Kemal Sunal da öldü Nalan, iyi ka lpli amcaları birer-birer uğurladık. Ve dünya kirlendi, Filmler bozuldu O masum sevdalar yaşanmıyor artık. . . Sen varsın, ben varım. Bir de , acımasız bir dünya var dışarıda . . . Esas film şimdi başlıyor, Ve bütün koltuklar bomboş bu sinemada ! . . Merhaba Nalan, merhaba ! . . Sen ortada sıçan, ben şaşkın körebe . . . · Ulan seviyorum seni be! . . Ulan, nereden inceldiyse, Oradan kopsun be ! . .
Alıntı
Reklam
Sabaha çıkmayan bir yoldu yürüdüğümüz
Biz zaten hiçbir romanda Kendi hayatımıza rastlamadık. Bütün şarkılar bizi yanlış anlatmıştı. Ve bütün bulmacalar yarım bırakılmıştı. Tenha sokaklarda üşüyüp durdu sırtımız. Oysa, tuttuğumuz balıkları bile Yeniden denize bağışlamıştık. Biz, hayata dair Hiçbir yanlış yapmamıştık… Biz bu sonucu hak etmedik, Hayır, etmedik… Ömrümüz bu talana layık değildi. Bazen acı vurdu, bazen de yağmur. Hiç gülmedi yüzümüz, Hiç büyümedi gülümüz… Bizi yalnızca akşamlar kucakladı, Biliyorsun, Sabaha çıkmayan bir yoldu yürüdüğümüz…
Alıntı
Bazen acı dinmez, bazen de yağmur Sevgilim gülümse, her şey unutulur Suskunuz bu akşam üstü Hasrete yanmışız, neylersin.
Alıntı
Çok konuştuk, gezdik. Bazen ağlaşıp bazen de gülüştük. Çılgın gibiydik, Her fırsatta buluştuk. Uluorta öpüştük, herkesin diline düştük.
Alıntı
Soytarılık etmeden güldürebilmek seni. .. Ekmek çalmadan doyurabilmek . . . Ve haksızlık etmeden doğan güneşe Bütün aydınlıkları içine süzebilmek gibi Mülteci isteklerim oldu ara-sıra, biliyorsun...
Alıntı
Reklam