Hep içime atarım ama kendimi içine atacak yer bulamam. Anlamayana az gelirim anlayana çok, ne yarınlar birşey bekler benden ne de ben bişey beklerim yarınlardan.
Ölü gözler beni kederlendirir, hayatın bütün çabası, kavgası bir hiçtir, insanın kaçamadığı, gazabından korunamadığı tek hakikat vardır çünkü yeryüzünde: ölüm.
Başaramamak, benim yarama benzer, derindir, yaralıyı yavaş yavaş öldürür. Başarılı olamamış insanın sözü yavaş yavaş kaybolur, hayatı zamanın dalgalarına kapılır, paramparça olur. Başaramamış insandan ne bir söz kalır geride, ne de bir tarih. Yenilgiyi zaten anlatmaya gerek yok; yok oluştur. Ölülerin sesi duyulmaz, solukları hissedilemez.