Bozok Han
@BozokHan
60 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Duasız olmaz
Benzer bir konuya sahip olan eseri (Esrarnâme) yıllar önce okumuştum açıkçası o kurgu olarak daha iyiydi ama anlatım olarak daha az tatminkardı.
Öncelikle yazar tarafından imzalanmış bir eseri almış olmak güzeldi, gerçi bilerek almadım, aldığım site tarafından gönderildi.
Eser hakkında ise; ilk başlarda, çok güzel başlayıp, Zeynep karakterinin, büyücü Haydar ile karşılaştıkları 2.bölüm, beklentimi tavana çıkardı, taaki Atıf Hoca nın katledildiği yere kadar, işte ne olduysa oradan sonra kitap kurgusal olarak benim için çöküşe girdi. Zaten hüddamlar falan tam bir fiyaskoydu benim için, hele içi boş "can bedenden çıkıncaya kadar" cümlesi tuz ve biberi oldu. Cinlerle savaşamayan hüddamlar, duanın gücünün yetersiz gösterilmesi ve insan karakterinin çok güçsüz betimlenmesi hep negatif yönler.
Eşref-i mahlukuz, lakin korumasız olabiliriz ama Allah a imanla yapılan duanın gücü koruma için yeterli. Mesela yıllar önce okuduğum, bu tarzda yazılmış "Zifir" var, orada da cinlerle insan oğlu arasında yapılan kıyamet gibi bir savaştan bahsedilir; bu savaşta dünyanın bir çok ülkesi büyük kayıplar verirken Türkiye üstün güç olarak rol alır, neden? Savunma bakanlığında tüm mühimmat üzerine dualar okuyan imamlardan oluşan bir kısım var ve bu mühimmatlarla yok edici, etkili atışlar yapılabiliyor. Yine "Cinadem" var her gece gelen ziyaretçilerden korunmak için çeşitli sureler ve ayetler kullanılıyor. İşte bunu demek istiyorum, madem İslami korku yazılıyor, İslami kaynaklarda geçen, korunma dualarının hükümsüz, işe yaramaz gibi gösterilmesi çok güzel olmamış, kanaatimce.
Duasız bir şey yazmak istenirse mesela zombi, vampir karakterleri yada ne bileyim mumya kullanılabilirdi cinlerin yerine.
Çok değişik bırakıldı sonu acaba devamı nasıl gelecek onu da merak etmiyor değilim.
Çok da Tekinsiz Değil
Genel havası ve yazım şekliyle yazar bana Lovecraft okuyormuşum hissini verdi tek fark Lovecraft daha karanlık anlatıma ve tarifsiz bir kasvete sahip, bir de gereksiz uzun tasvirlere, tekrar eden kelimelere (örneğin o öyküde sürekli tekrar eden ,dekadan, dekadanlar) ama Arthur öyle değil hikayelerinde ışık var bir kasvet çökmüyor içinize. Bir de hikayelerinde Türklere de yer vermiş olması gülümsetti. As bayrakları as.
İki kişilik savaş
Yerli yazar ve korku türü bir roman tam sevdiğim gibi. Beğenerek okudum ama sevdim mi çok sayılmaz.
Mantık açıkları dolu. Gereksiz tasvir ve çevre betimlemeleri, uzun uzadıya tekrar eden aynı duygu düşünceleri bir müddet sonra sıkmaya başlıyor.
Hızır var ama yok ne bir savaşta ne bir olayda sıfır etkisi var Hızır gibi karakterin. Bu romanda da tıpkı Zafer Avşar ın "Kıyamet" serisindeki gibi cin ve ifrit ordusuna karşı çok güçsüz bir insanoğlu çizilmiş dualar yada ayetler bir işe yaramıyor gibi gösterilmiş, yine de "Kıyamet" e yardımcı karakterler olması tek savaşçının olmaması iyiydi.