've içimde gezerim ucu sivri bir bıçakla
söylesem size söylerim ey ipini kendi gerenler
kedere kederle, ağrıya ağrıyla karşı çıkarım.'
'Cansever - Eski Bir Takvim İçin Şiirler'
Bütün insanlarda olduğu gibi, Nehlüdov'un içinde de iki insan vardı. Biri başkalarına da yarar getirecek iyilikler peşindeki ruhsal insan, diğeri yalnız kendisi için iyilik arayan ve bu iyilik için dünyanın bütün iyiliklerini gözden çıkarmaya hazır tensel insan.
Çünkü konuşmak, o iki kişi arasında eksik olan bir şeyin yerine geçiyordu sanki. insanlar konuşarak, yalnızlıklarını ya da iki ayrı kişi olma durumlarını ortadan kaldırdıklarını sanıyorlardı. Konuşma gereğini duymadan iki kişi bir arada olabilse, derdim.
Sanki bütün insanlık kocaman yapılara doluşmuş , katlar arasinda ine cika ,odalar arasında gide gele uzun, süresiz bir can çekişmeyi andiran yasamini surduruyor, yasadigini saniyor, ceset oluşuna aldırmıyordu.