Şule Gürbüz diyor ya, ‘Her şeye yaklaşmak, her şeyi bilmek ve herkesle hemhâl olmak zorunda değiliz. Bazı şeylerin uzakta ve kendi renginde kalması, hem onlara hem de bize hürmettir.’ çünkü sınır, ruhun zırhıdır. Herkesi içeri alan, en çok da kendi içindeki evi talan eder.
Hem ,namaz kılanın diğer mübah dünyevi amelleri ,güzel bir niyet ile ibâdet hükmünü alır.Bu sûrette bütün sermâye-i ömrünü ,âhirete mal edebilir.Fani ömrünün bir cihette ibka eder