BD
@Bsdr
Lisans
10 Eylül 1999
47 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
John Deweey de insanın en derin isteğinin kıymet ve ehemmiyet sahibi olmak isteği olduğunu söyler.
Bana öyle geliyor ki biz çocuk kalmış bir milletiz ve daha olayları ve dünyayı , mucizelere bağlı, 'myth'lere [mit] bağlı bir şekilde yorumluyoruz en ciddi bir biçimde. Aklı başında bir Batılının gülerek karşılayacağı ve bize ölesiye ciddi gelen bir şekilde.
Bir başka nokta daha: öyle bir yarım yamalaklığımız var ki, bizim dramımız , trajedimiz, akıl almaz bir biçimde gelişiyor. Ayrıca , bir trajedinin içinde olduğumuzun farkında bile değiliz. Çok güzel yaşayıp gittiğimiz sanıyoruz . iktidardaki adamlar da, bu sanıyı bütün millet adına dile getiriyorlar. Birkaç aydın dışında bunu anlayan yok gibi. O aydinlar da, sosyal bir takım sözler ediyorlar. Psikolojik yönü boşlukta kalıyor bu meselenin. İnsanlarımız, bu kötü yaşantıyı dile getirmenin, ' muhalefet yapmak' olduğunu sanıyorlar. Yapanlar bile ' muhalefet yaptıklarını ' sanıyorlar bir bakıma . Aslında bir yanlış anlaşılma olduğu halde , anlaşıp gidiyorlar . Bir ' mış gibi yapmak' tutturmuşlar; arabalae yürüyor ya , ekmek yapılıyor ya , iyi kötü suyumuz geliyor ya... mesele yok. Bir taklid yapıyoruz ve Batıya bile kendimizi kabul ettirdigimiz anlar oluyor ( Bir futbol maçında yeniveriyoruz onları )Ya çocuksu gururumuz! Begenilmezsek hemen aliniyoruz, Batılılara iftira atarak kenimizi temize çıkarmak için didiniyoruz . İyi aile çocukları arasında ,onlara çamur atan mahalle çocuğu gibiyiz . Ben buna saflık diyorum ve genel anlamda sempati duyuyorum. İçinde yaşarken de öfkeyle tepiniyorum .
Olgun olmayan aşk şöyle der: Seni seviyorum çünkü sana ihtiyacım var.Olgun aşk ise şöyle der: Sana ihtiyacım var çünkü seni seviyorum.
Bir yerde sevgi olup olmadığını sınayabileceğiniz en büyük kıstas korkudur.