Büşra Nur
@BsrNr13
Reklam
…// Bildiğim bir şey varsa o da her acının aynı olduğudur. Ki bence, hemen hemen her yıkıcı davranışın altında yatan umutsuzluk aslında kökleri çok derinlere uzanan bir değersizlik hissiyle ilişkili. Mutlu olmayı hak ettiğinize inanmakla buna değdiğinizi bilmek arasında fark var. Bazen bize sunulan fırsatları sırf içten içe kendimizi yetersiz gördüğümüz için geri tepiyoruz. Evinizi cici şeylerle ağzına kadar doldurmuş bile olsanız, hayatınız dışarıdan kusursuz bir tablo gibi görünse de, eğer vaktiyle bir travma yaşamış ve bunu gömüldüğü yerden kazıp çıkarmamışsınız, güç bela inşa ettiğiniz her şeye yaralarınızın gölgesi düşüyor.
Kimi ruhlar evvelden aşinadır birbirine. Bunu biliyorum, bana aşina olanı bulmak için bir aleme aşina olduğumu da… 
Kaan Murat Yanık 
Butimar
Kaan Murat Yanık ButimarTravmatik olaylara, istismara, ihmale maruz kalmış sayısız kişiyle konuşmalarım bana bu ıstıraplı deneyimleri sünger gibi emen çocuklarda bir sızı başgösterdiğini öğretti. İhtiyaç duyulmaya, onaylanmaya, değer görmeye yönelik derin bir özlem doğuyor içlerinde. Bu çocuklar büyürken, hak ettikleri şeylere dair bir standart oluşturamıyor. Bu konudaki eksikleri telafi edilmezse de çoğunlukla karmaşık, insanı hüsrana uğratan bi kendi kendini sabote etme, şiddet, hafifmeşreplik veya bağımlılık tablosu çıkıyor ortaya.
İş tam da burada başlıyor başımıza gelenleri anlamlandırmamızı sağlayacak sözcükleri bile bilmediğimiz zamanlarda salınmış kökleri kazıp çıkarma işi.