Başım benim, garip başım
Hizmetkâr başım.
Dile kolay otuz üç yıl
Hizmet etti garip başım.
Ne bir çıkar gözetti ne de mutluluk
Ah gormedi karşılığını garip başım
Ne bir çift tatlı söz.
Ne de yüksek bir rütbe
Tek kazandığı garip başımın
Akağaçtan,
İki uzun direk.
Bir de ibrişim ilmek...
Sevgi: hakikaten de görülen lütuf, özen ve daimi bağlır Ikla beslenir. Bu çabalar, zihnin sevgiye verdiği ilk tepkiyle harmanlandığında yürekten gelen bağlılığın muazzam alevi harlanır. Bütün bunların, zaaflarının farkında olmaktan ve eksiklerini tamamlayacak bir başkasına duyulan ihtiyaçtan
doğduğunu düşünen varsa, dostluğa yoksulluk ve güçsüzlükten kaynaklanan fevkalade bencilce ve alçakça anlamlar
yüklüyor demektir. Bu düşünce doğru olsaydı, insan kendi becerilerinden şüphe ettiği ölçüde dostluğa meylederdi. Ne var ki durum, bunun tam tersidir.