Buğra Tatlıyer
@Bugra777
Öğrenci ( Hukuk )
Lisans
Ankara
35 okur puanı
Mayıs 2023 tarihinde katıldı
İsyanın gölgesinde
Kaderin cilvesi, işte bu sözdeyişin anlamını karşıladığı bir rus romanı daha karşımızda. Usta rus yazar Aleksandır S. Puşkinin elinde çıkan ustaca bir hikaye, dönemin Rusyasında çalkantılı vakitlerinde bir iç isyan olan Pugoçov’un isyanının anlatıldığı bu romanda, savaşın her iki tarafında da bulunan erdemli bir subayın gözünden aktarılan hikayede subayın erdemli ve dürüst karakteriyle aşkına sahip çıkması, savunduğu vatanına karşı savaşan isyancının gözünde bile saygı duyulan bir kişilik olması hasebiyle hikaye biz okuyuculara objektif ve insancıl anlatılıyor. Sade dil ve akıcı hikaye ve romandaki karakterlerin her dönemde millette ve her kültürde karşımıza çıkacak insan tipleri olması bizleri hikayenin içine daha çok çekiyor. Hikayede Erdemli subayımız Andreyiç ve Mariyanın aşkı asıl odağımız olmasa da anlatılan olaylar sonucunda mutlu son isteğimizi saklayamıyoruz, ayrıca yazar dürüstlüğün sonucunda kahramanımızın masumiyetinin ispatlanacağını ve mutlu sona ulaşacağını bizlere hissettiriyor, bu durumda okurken umudumuzu kaybetmememize sebep oluyor. Hikaye başlangıçtaki tesadüflerin örneğin isyancı ile kahramanımızın karşılaşmasının aslında ilerde bir amacı olduğunu ustaca sergiliyor. Sonuç olarak okumanız gereken rus klasiklerinden biri olan bu kitabı çabucak biteceğinden emin olarak tavsiye edebilirim.
Eh işte
1950'li yılların İngiltere'sinde geçen romanda Flavia, babasının bir cinayetle suçlanması üzerine kendi kimya laboratuvarını ve kıvrak zekasını kullanarak olayı çözmeye çalışır. Kitabın konusunın anlaşıldığı üzere ilgi çekici olmak noktasında kusuru yok, ancak özellikle bir “polisiye-dedektiflik” türündeki romanlardan beklenen sürükleyicilik ve merak unsuru konusunda tartışmalara açık olduğu kanaatindeyim. Kahramanımız dedektif ruhlu olduğunu hissettiriyor, ancak olay kurgusu yazarımızın kaleminin hünerini sergileyeceği nokta olması gerekirken tabiri caizse tatsız kalmış. Ancak güncel modern romanların ortak kaderi şu ki; klasik Agatha Christie, Arthur Conan Doyle, Edgar Allan Poe ve Stephen King gibi yazarların her zaman gölgesi altında kalacaklardır.
“Dostun dosta verdiği sükünet ve güven olmasa, hayat yaşamaya değer mi? Kendi kendine konuşurcasına sohbet edebildiğin bir arkadaştan daha büyük bir mutluluk bulunur mu?”
Felsefe tarihinin önde gelen filozoflarından Cicero, tıpkı Platon'un diyalogları gibi yapılandırdığı Dostluk Üzerine'sinde hayatın içinden bir meseleyi irdeliyor ve yüzyıllar boyunca insanı hem bireysel hem de kamusal anlamda meşgul etmiş ve etmeye devam edecek birtakım sorular soruyor: "Dost kime denir?", "Kimler dostluğa layıktır?" ve "Dostluğun faydaları nelerdir?" Anlamın zedelendiği ve yerinden edildiği günümüzde kıymeti daha da artan bu sorulara, belki de hepimize "Evet, tam da böylel" dedirtecek yalınlıkta cevaplar veriyor: "Hakikaten de dostunun yüzüne bakan kişi, o an sanki kendi aksini görür. Böylece eksikler tamamlanır, fakirler zenginleşir, zayıflar güçlenir...””
Hükmetmek üzerine
Hükmetmek, hükümdarlık, sultanlık, padişahlık ya da krallık ve buna benzer birçok farklı dilde ve kültürde ortak gaye olan evrenin değişmez ve sürekli olan problemlerinden; devlet yönetiminin ve
Aslında Her Şey Gözümüzün Önünde
Evet, aslında her şey gözümüzün önünde yapmamız gereken ise sadece dikkatli bakmak. Ünlü dedektifimiz Sherlock holmes’e göre en karmaşık meseleleri dahi çözmek aslında bu kadar basit. Bu kitapta da