Dostluk Üzerine
Marcus Tullius CiceroYazar:
Marcus Tullius Cicero
Çevirmen:
Zeynep Ünalan
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 2 dk.
Sayfa Sayısı:
72
Basım Tarihi:
5 Mart 2021
İlk Yayın Tarihi:
1947
Yayınevi:
Kapra Yayıncılık
Orijinal Adı:
Latince: De Amicitia
ISBN:
9786257361156
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
11 diğer baskı · Tümünü Göster
Dostluk Üzerine
3.009 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Ağustos 2025 · 120 s.
Dostluk Üzerine
92 okunmaAlfa Yayınları · 29 Eylül 2017 · 108 s.
Dostluk Üzerine
94 okunmaKapra Yayıncılık · 5 Mart 2021 · 72 s.
Dostluk Üzerine
74 okunmaKronik Kitap · Mart 2022 · 96 s.
Dostluk
30 okunmaMilli Eğitim Basımevi · 1947 · 76 s.
Dostluk Üzerine
30 okunmaKarbon Kitaplar · Mart 2021 · 84 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Spoi içerir!!
Cicero dan yanılmıyorsam okuduğum ilk eser oldu.....eser yer yer karşılıklı sohbet havasında ama genelde uzun cevaplar şeklinde ilerliyor. Bazen diyalog olduğunu unutturuyor...
Dostluk kavramı üzerinde duruyor, dostluğun anlamı, tanımı, sınırı vs. Bence gayet mantıklı ve tutarlı bir şekilde dile getiriyor...
Kitabın 72. Sayfasında geçen son cümleler aslında kitabı özetliyor. Şöyle yazıyor:
...Size tavsiyem, en büyük önceliği erdeme vermenizdir ki onun yokluğunda dostluk da olmaz. Kısacası, erdemi bir yana koyarsak, hiçbir şey dostluğun yerini tutmaz.
Ve evet ahlak yoksa dostluktan bahsedilemez... hiçbir şeyden bahsedilemez....
..........Herkese Keyifli Okumalar Dilerim........
Cicero’ya ait okuduğum ilk kitap. İnce olması ve yalın bir anlatıma sahip olması sebebiyle başlangıç için uygun buldum kitabı. Maksadım içerikten çok, her zaman olduğu gibi yazarı tanımaktı. Öyle ki, şu izlenimlerimi diğer okurlarla paylaşmak istedim. Erdem, fazilet, sevgi ve tutarlılık üzerine durmuş kitapta Cicero. Eminim diğer eserlerinde de bu kavramlara yer vermiştir.
Dostlarına değer veren ve karşılığında muhakkak değer görmeyi bekleyen; söz sahibi; bilgin olmasının yanı sıra erdem ve faziletle kuşatılmayı isteyen iyi bir insan. Sanıyorum sevdiğim ve kendimden bir parça ya da müşterek tamın parçaları diye adlandırdığım bağlardan birini Cicero ile de kurmak üzereyim. Kendisinin bir dönem avukat olması aramızdaki yakınlığı da arttırıyor.
Kitabın son sayfalarında 35 yaşıma varmadan Latince edinmeyi kendi hayatıma borç bildiğimi ve böyle müthiş bir hedefi kaydettiğimi kesinleştirdim. Cümlelerin ardındaki ya da derinliğindeki fikirleri anlamak hiç zor olmadı. İsterdim ki yanımdaki dostlarımdan biri olsun ve kalktığımda bir saat önce oturduğum sandalyedeki ben ile aynı olmayayım. Eminim böylesine bir konuşma geçerdi aramızda ve hayat ile kurduğum anlam daha sıkı olurdu.
Diğer cümlelerinde görüşmek üzere.
Kitap dostlukla ilgili olması gerekenleri bize anlatırken aynı zamanda yazarın zamanında yaşamış siyasi olaylardan da bahsediyor. Dostlukla ilgili yaptığı tespitler yerinde ve doğru sayılabilir. Fakat kendisi bir devlet adamı olduğu için bu dostluğa devlete baş kaldırmama sınırları koymuş. İki insanın dostluğunu erdemin ve devletin bekasının gerisine atıyor. Kısa bir kitap bir veya iki günde okunabilir. Kitap çok kısımlara ayrıldığı için okuması son derece kolay ve okuması sıkıcı değil. Puanım 6.5/10
Selam arkadaşlar
Dostluk üzerine yazılmış olan bu kitap, çıkarsız dostluğun ne olduğu, gerçek dostluğun neye dayanması gerektiği gibi birçok konuda insanı düşünmeye itiyor. Okurken ister istemez insan kendi hayatını sorguluyor.Kitap ince olmasına rağmen hemen akıp gitmiyor. Bazı yerlerde durup düşünmek, hatta biraz sindirerek okumak gerekiyor. Bu yüzden kısa sürede bitse bile etkisi uzun sürüyor.
Ben sevdim siz değerli Kitapsever dostlarıma da tavsiye ederim.
Marcus Tullius Cicero bu kitabında, bir dost nasıl olmalı, kişi dostu için en fazla neler yapmalı, iyi bir dostluğun olması için karşılıklı tarafların neler yapması gerektiğini anlatmış.
Yaşadığı dönemin ünlü bir hukukçusu, hatibi ve devlet adamlarından biri olan Marcus Tullius Cicero , bütün Stoacılar gibi, doğaya uygun yaşayarak mutluluğa ulaşmayı hedefler.
Stoacılık, yıkıcı duyguların üstesinden gelmenin bir yolu olarak özdenetim ve metanetin geliştirilmesini öğretir; felsefe, açık ve tarafsız bir düşünür olmanın kişinin evrensel aklı (logos) anlamasını sağladığını savunur.
Dostluk üzerine akıl verme biçiminde yazılmış bir kitap. Hikaye ve olay örgüsü yoktur.
10/10
2023 15. kitabı
Kitabın adından da anlaşılacağı üzere dostluk üzerine güzel bir diyalog eser. Cicero eseri öldürülen dostu scipioya atfetmiş olsa da genel itibarıyla dostluğun ne olduğu ve ne olmadığı üzerinde durulmuş daha çok.
Eserde dostluk üzerine birçok minval sıralansa da dostluğun hamuru ciceroya göre erdem ve fazilettir. Hangi dostlukların zararlı olacağı hangilerinin faydalı olacağını bugün bile geçerliliğini koruyan yargılar ve tanımlarla okurun bilgisine sunmuş. Didaktik bir eser olan bu güzel yapıt Cicerodan okuduğum ilk eseri. Felsefe ile aram pek yoksa da böyle insan için var olan güzel duyguların açılımlarını içeren kitapları daima kişisel gelişim kitaplardan yeğlemişimdir.
Günümüzde pek nadir bulunan bir duygunun 2 bin sene önceki hali hala geçerliliğini koruyor. İnsanlar hala dosta ihtiyaç duyuyor ve hala sahtesi ile gerçeğini ayırt etmekte zorlanıyor.
“Dostun dosta verdiği sükünet ve güven olmasa, hayat yaşamaya değer mi? Kendi kendine konuşurcasına sohbet edebildiğin bir arkadaştan daha büyük bir mutluluk bulunur mu?”
Felsefe tarihinin önde gelen filozoflarından Cicero, tıpkı Platon'un diyalogları gibi yapılandırdığı Dostluk Üzerine'sinde hayatın içinden bir meseleyi irdeliyor ve yüzyıllar boyunca insanı hem bireysel hem de kamusal anlamda meşgul etmiş ve etmeye devam edecek birtakım sorular soruyor: "Dost kime denir?", "Kimler dostluğa layıktır?" ve "Dostluğun faydaları nelerdir?" Anlamın zedelendiği ve yerinden edildiği günümüzde kıymeti daha da artan bu sorulara, belki de hepimize "Evet, tam da böylel" dedirtecek yalınlıkta cevaplar veriyor: "Hakikaten de dostunun yüzüne bakan kişi, o an sanki kendi aksini görür. Böylece eksikler tamamlanır, fakirler zenginleşir, zayıflar güçlenir...””
Dostluk olmadan yaşam da olmaz!Felsefe
Dijitalleşme ve sosyal medyanın yaşamlarımızı tüm boyutlarıyla kuşatarak sanal hale dönüştürdüğü bir dünyada gittikçe yalnızlaşıyoruz. O nedenle gerçek sevgiyi, aşkı ve dostlukları bulmamız gün geçtikçe zorlaşıyor. Bir ömür boyu süren dostlukların yerini hızla günü birlik ilişki ve arkadaşlıklar alıyor. Artık kimse kimsenin acısını, kederini ve sevincini duymak ve paylaşmak dahi istemiyor. İnsanlar özenle birbirinden kaçarak sanal dünyanın kollarına sığınıyor ve yalnızca çevresine değil, aynı zamanda kendine de yabancılaşıyor. Böylesi bir dünyada buhranlarımız ve psikolojik rahatsızlıklarımız her geçen günle birlikte artıyor. İçine düştüğümüz bu girdaptan çıkabilmek için “dostluk üzerine” yeniden kafa yormanın yararlı olabileceğini düşünüyorum.
• • •
Bu yönüyle Romalı devlet adamı, şair, hatip ve filozof Marcus Tullius Cicero’nun “
Dostluk Üzerine” kaleme aldığı eserinin çok doyurucu bilgiler içerdiğini söylemeliyim. Dostluğu, Platon’dan esinlenerek diyaloglar şeklinde anlatan Cicero, her şeyden önce “sadece iyi insanlar arasında dostluğun olabileceğini” ifade ediyor. O, dostluğun kurulabilmesi ve yaşatılabilmesinin temelini ise “erdem”de görüyor ve bu konuda şunları ifade ediyor: “Madem en iyi ve en yüce şey mutlu yaşamdır, ona erişmek istiyorsak, erdem için çabalamalıyız, o olmadan ne dostluğa ne de arzulanabilir olan herhangi bir şeye ulaşabiliriz.” Cicero’nun bu yaklaşımıyla, dostluğu tamamen Stoacı* bir bakış açısıyla ortaya koyduğu anlaşılıyor.
• • •
“Kendinle konuşur gibi her şeyi konuşmayı göze alabileceğin bir dostun olmasından daha tatlı ne var?” diye soran Cicero, kitabın ilerleyen diyaloglarında yaşamda dostluğun önemini ve yararlarını; bir dostta bulunması gereken özellikleri; dost edinirken dikkat edilmesi gereken hususları; dostluğu zehirleyen tutum ve davranışları;
Marcus Tullius Cicero’nun “Dostluk Üzerine” kaleme aldığı eserinin çok doyurucu bilgiler içerdiğini söylemeliyim. Dostluğu, Platon’dan esinlenerek diyaloglar şeklinde anlatan Cicero, her şeyden önce “sadece iyi insanlar arasında dostluğun olabileceğini” ifade ediyor. O, dostluğun kurulabilmesi ve yaşatılabilmesinin temelini ise “erdem”de görüyor ve bu konuda şunları ifade ediyor: “Madem en iyi ve en yüce şey mutlu yaşamdır, ona erişmek istiyorsak, erdem için çabalamalıyız, o olmadan ne dostluğa ne de arzulanabilir olan herhangi bir şeye ulaşabiliriz.” Cicero’nun bu yaklaşımıyla, dostluğu tamamen Stoacı* bir bakış açısıyla ortaya koyduğu anlaşılıyor.
• • •
“Kendinle konuşur gibi her şeyi konuşmayı göze alabileceğin bir dostun olmasından daha tatlı ne var?” diye soran Cicero, kitabın ilerleyen diyaloglarında yaşamda dostluğun önemini ve yararlarını; bir dostta bulunması gereken özellikleri; dost edinirken dikkat edilmesi gereken hususları; dostluğu zehirleyen tutum ve davranışları;
Tüm canlıların içgüdüsel olarak ilk hedefleri hayatta kalmaktır. Doğuştan gelen bir özsevgi ile donatılmışızdır. Hayatta kalmamıza yardımcı olan anne, baba, kardeş, akraba ve kabile bizim bu ilk amacımızla hemfikir olduğu ve bize yardım ettiği için sever ve bağlanırız onlara. Aile ve akraba bağları ilk etapta kendi mefaatimiz gereği gereklidir. Peki sonra ne olur? Arkadaşlar yavaş yavaş ailenin yerini almaya başlar, çünkü ailemizin her ne kadar bizim iyiliğimizi düşündüğüne inansak veya inanmak istesek de, arkadaşlar ile olmak daha keyiflidir, onların yanında sert kurallar ve ihlalleri durumunda sert ve hoşa gitmeyen cezalar yoktur ve arkadaşların yanında daha çok kendim olabildiğimden daha rahat ederim.
Ama her arkadaş dost mudur? Dostluk nedir?
Sağlam ve uzun ömürlü bir dostluk nasıl kurulur? Nasıl yıkılır? Gibi gibi sorulara bu kitapta yanıtlar bulabilirsiniz. Bu konuda zaten bir görüş sahibiydim ve yazarın aynı şeyi (sonuna doğru da olsa) söylemesi beni mutmain etti. Yoksa birşeyler eksik yazılmış gelecekti bana. Kendimiz için istediğimiz o hayatta kalma güdüsü, rahat etme arzusu, kendi olma talebi, nasıl bizim içimizde varsa ve bizim olmazsa olmazımız olup dost ve düşmanı buna destek veya köstek olmaları ile ölçüyorsak, aynı şekilde dost dediğimiz kişi için de aynı şeyi düşünürüz. Yani onun hayatta kalmasını, rahat etmesini, memnun olacağı bir hayata yelken açmasını onaylar ve destek oluruz. Hatta kitapta iki bedende bir ruh tabiri geçiyor ki, genelde biz bunu aşıklar için veya eşler için kullanırız ve gerçekten hoştur. Kendin için istediğini dostun için de istersin, hatta onu kendine tercih edersin gerekli olduğunda. Uzun lafın kısası, dostluğa dair hoş ve tatmin edici bir kitap okudum. Tercüme olması, zamansal örneklerin biraz havada kalması gibi şeyler okuma
Roma Gelenek ve Erdemlerine Göre Felsefi Bir Diyalog: Dostluk ÜzerineFelsefe
"İnsanlar kimseyi çarçabuk sevmeye yeltenmesin ve hak etmeyenleri sevmesin."
-Cicero
1. Giriş:
Bu inceleme, yalnızca kitaba dair değildir. Yazarın hayatına, yaşadığı döneme, siyasi ve felsefi görüşlerine ve eserlerine ek olarak, kitaptaki konuşmacalara dair bilgilerin de yer aldığı kapsamlı bir yazı olması amaçlanmıştır. Zaman ayırıp okuyacak olanlara teşekkürler.
2. Cicero Kimdir?
Romalı filozof, hukukçu ve devlet adamı olan Marcus Tullius Cicero, M.Ö. 106’da Roma şehrine yakın bir kasaba olan Arpinum’da doğdu. Dönemin entelektüellik anlayışı gereği Yunanca öğrendi ve küçük yaşlarından itibaren Yunan yazarları, filozofları ve tarihçilerini okuyarak iyi bir eğitimden geçti. Roma Hukuku’na dair Quintus Marcus Scaevola’dan dersler alan Cicero, bir dönem avukatlık yaptıktan sonra siyasi nedenlerden dolayı ülkeden ayrılmak zorunda kaldı. Dönemin kültür başkenti Atina’nın yanı sıra Küçük Asya (günümüzde Türkiye) ve Rodos’a gitti. Özgür düşüncenin yeşerdiği Atina’da felsefe ve retorik gibi alanlarda kendini geliştirdi.
3. Siyasi Kariyeri Hakkında Kısaca:
Siyasi arenada giderek yükselen ve konuşmalarıyla Roma siyasetinin önemli isimlerinden biri haline gelen Marcus Tullius Cicero’nun hayatı çalkantılarla ve sürgünlerle geçti. Ülke sınırları içinde bulunduğu zamanlarda siyasi arenada quaestor, aedilis, preator gibi görevlerde bulundu ve siyasi kariyerinde en üst basamak olarak conullüğe kadar yükseldi. Roma devletinin mevcut yönetim sistemine darbe hazırlığında olan Lucius Sergius Catilina ve yandaşlarını ifşalayarak yaşanması muhtemel olayları engelleyen Cicero, Roma’ya bağlılığını kanıtlayan güvenilir bir devlet adamı oldu ve “pater patriae”, yani “vatanın babası” unvanını kazandı.
Roma İmparatorluğu’nun en büyük iç savaşlarından biri olan 
Gaius Julius Caesar ve 
Pompeius döneminde siyasi arenada yer alsa
Marcus Tullius Cicero, M.Ö. 106’da Roma şehrine yakın bir kasaba olan Arpinum’da doğdu. Dönemin entelektüellik anlayışı gereği Yunanca öğrendi ve küçük yaşlarından itibaren Yunan yazarları, filozofları ve tarihçilerini okuyarak iyi bir eğitimden geçti. Roma Hukuku’na dair Quintus Marcus Scaevola’dan dersler alan Cicero, bir dönem avukatlık yaptıktan sonra siyasi nedenlerden dolayı ülkeden ayrılmak zorunda kaldı. Dönemin kültür başkenti Atina’nın yanı sıra Küçük Asya (günümüzde Türkiye) ve Rodos’a gitti. Özgür düşüncenin yeşerdiği Atina’da felsefe ve retorik gibi alanlarda kendini geliştirdi.
3. Siyasi Kariyeri Hakkında Kısaca:
Siyasi arenada giderek yükselen ve konuşmalarıyla Roma siyasetinin önemli isimlerinden biri haline gelen Marcus Tullius Cicero’nun hayatı çalkantılarla ve sürgünlerle geçti. Ülke sınırları içinde bulunduğu zamanlarda siyasi arenada quaestor, aedilis, preator gibi görevlerde bulundu ve siyasi kariyerinde en üst basamak olarak conullüğe kadar yükseldi. Roma devletinin mevcut yönetim sistemine darbe hazırlığında olan Lucius Sergius Catilina ve yandaşlarını ifşalayarak yaşanması muhtemel olayları engelleyen Cicero, Roma’ya bağlılığını kanıtlayan güvenilir bir devlet adamı oldu ve “pater patriae”, yani “vatanın babası” unvanını kazandı.
Roma İmparatorluğu’nun en büyük iç savaşlarından biri olan Gaius Julius Caesar ve Pompeius döneminde siyasi arenada yer alsaYazar Hakkında
Marcus Tullius CiceroYazar · 31 kitap
Marcus Tullius Cicero (MÖ 106 - MÖ 43), (Latin) Romalı devlet adamı, bilgin, hatip ve yazar. Felsefe öğrenimini, Epikürosçu Phaedros, Stoacı Diodotos ve Akademi'ye bağlı Philon'dan almış olan Cicero'nun önemi, Yunan düşüncesini daha sonraki kuşaklara aktarmasından oluşur. Bilgi kuramı açısından, kesinliğe bağlanmak yerine olasılıkların yolunu izlemeyi yeğleyen, buna karşın ahlak alanında, dogmatik bir tavır sergileyip, Stoacılara ve bu arada Sokrates'e yönelen Cicero, Latincenin felsefe dili olarak gelişmesine katkı yapmış ve bu arada, dinsel görüşleri açısından daima agnostik kalmıştır.
Hayatı
3 Ocak MÖ 106 yılında Arpinum'da doğmuştur. Çocukluğundan itibaren harika bir öğrenci olmuş, eğitime olan tutkusu ve sevgisi ile ünlenmiştir. Yoğun bir hukuk öğrenimi görmüş, daha sonraları ise edebiyat ve felsefeyle daha çok ilgilenmeye başlamıştır. Savaşı hiç sevmezdi, yine de orduya katıldı. Mahkemelere başkanlık yaptı, ünlü ve başarılı bir hukukçu oldu. Daha sonraları ise konsül oldu, daha önce ailesinden hiçbir kimse konsül olmamıştı, yani o bir homo novus idi. MÖ 60 yılında Sezar, ilk Triumvirliği başlattı. MÖ 58 yılında Publius Clodius Pulcher'in koyduğu yasa ve aralarında gelişen sürekli muhalefet yüzünden İtalya'yı bir yıllığına terk etti. MÖ 50'li yıllarda, Cicero popülist Milo'yu Clodius'a karşı destekledi. Sonra 50'li yılların ortasında Clodius Milo'nun gladyatörleri tarafından Via Appia'da öldürüldü. Cicero Milo'yu savundu, bariz kanıtlar yüzünden pek başarılı olduğu söylenemez. Nitekim Milo sürgüne gitti ve uzun bir süre Marsilya'da yaşadı.
MÖ 50 yılında Sezar ile Pompey arasındaki gerilim iyice artmıştı, Cicero bu yıllarda Pompeius'in tarafını tuttu, yine de Caesar'ın düşmanı olmak istemiyor buna göre daha yumuşak bir politika izliyordu. MÖ 49 yılında Caesar İtalya'yı işgal ettiğinde, Cicero kaçmak zorunda kaldı. Daha sonraları Caesar onun geri dönmesi için ikna etmeye çalışınca, Cicero İtalya'yı terk ederek Selanik'e gitti. MÖ 48 yılında Pompeius taraftarlarıylaydı, bu dönemde onlarla arası açıldı, Ceasar'ın Pharsalus'daki zaferinin ardından Roma'ya geri döndü. Caesar'ın hükümranlığı altında sesini çıkarmadı, yazılarına konsantre olmuştu.
MÖ 45 yılının Şubatında kızı Tullia öldü. Hayatı boyunca bu şoktan kurtulamadı.
MÖ 44 yılında Caesar öldürüldü. Bu dönemde popülaritesi arttı; Senato'nun en güçlü, en sözü geçer adamı haline geldi. Sezar'dan sonra giderek güçlenen Marcus Antonius'yi sevmiyordu. Yine de Marcus Antonius ve Cicero dönemin en güçlü iki adamı olarak diğerlerinden daha öne çıkıyordu. Caesar'ın veliahtı Octavianus İtalya'ya varınca, Cicero Antonius'a karşı onu savunmaya başladı. Sürekli Antonius'u eleştiriyor, Octavianius'u ise övüyordu. Senatus'u da Antonius'a karşı kışkırtmıştı. Cicero'nun ününün doruğuydu bu dönemler. Zamanla Cicero'nun Antonius'a olan kini arttı, kafasındaki plan hem Octavianus hem de Antonius'u aradan çıkarmaktı. Ama bu ikisi Lepidus ile beraber ikinci Triumvirliği kurunca, Cicero'u devlet düşmanı ilân ettiler. Cicero kaçtı, fakat yakalandı. MÖ 43 yılının 7 Aralık günü başı kesilerek idam edildi. Başı Forum Romanum'daki Rostra'da halka teşhir edildi, elleri ise Senato binasının kapısına çivilendi.
