Buğra Tatlıyer
@Bugra777
Öğrenci ( Hukuk )
Lisans
Ankara
35 okur puanı
Mayıs 2023 tarihinde katıldı
Ben bir direğim bu sizin iç hesaplaşmanızDeğerlendirme
Yolculukta ya da evde sıkıldıysanız hayata ve öyküye alışılmış anlatım ve dilin dışında birini arıyorsanız bu kitap tam size göre. Tatmin edici uzunlukta, sade bir dille, yormayan bilinç akışı tekniğiyle ve yazarın kararsız ama ısrarlı monoloğuyla birbirinden çok da bağımsız 10 tane öyküsüyle gündelik bir kitaptır. Kimi hikayesinde kendi benliğine arayan aynı zamanda dışardan delirmiş olarak görünen bir kahraman kimi zaman ise adeta dikkatli bir gözlemci ama bunu yalnıza kendi içinde çözümleyen ve kendisiyle tartışan bir kahraman var yazarın öykülerinde, bazılarında ise kendini bile eleştiren aynanda içinde iki yazar taşıyan bir kahraman olarak gözüküyor yazar hikayelerinde. Fazla bir şey beklenilmez ama okunur güzel kitap.
Reklam
öz göze görünmezDeğerlendirme
“Hakikat sadece ama sadece yürekle görülür.” İşte böyle söyledi yazar küçük prense. Küçük prens yaşadığımız dünyadan başka bir gezegende yaşayan bir kaşif, bir meraklı, ufku ve yüreği bizim anlayamadığımız kadar geniş birisi. Bulunduğu gezegen kendi etrafı kadar küçücük ve o gezegende çok sevdiği evcilleştirdiği çiçeği ve hep çiçeğini yiyecek mi yemeyecek mi endişesini taşıdığı bir koyunu var. Yaşadığımız dünyada bir çöle düşmeden önce diğer gezegenlere gidiyor küçük prens. Birinde bir kral var, hükmediyor. Birinde bir sarhoş var, kederli. Birinde iş adamı var, evrendeki yıldızlara sahip olduğunu söylüyor ve onları sayıyor. Birinde bir kendini beğenmiş var, kendini övdürüyor. Birinde coğrafyacı var ama kaşif değil, yalnızca duyduklarını kağıda geçiriyor. İşte bu gezegenleri gezdikten sonra söyle diyor Küçük Prens “ Büyükler ne kadar da garip” evet yetişkinler ne kadar da garip öyle değil mi aslında Küçük Prens her şeyin ne kadar basit ve anlamının ne olduğunu çok iyi biliyor ama gezerken yetişkinlerin bütün her şeye ne kadar da kendi gözlerinden anlamsız baktıklarına şahit oluyor. Daha sonra yolu dünyada bir çöle düşüyor. Burada ise dünyanın büyüklüğüne hayret ediyor ama korkmuyor. Tilkiyle, yılanla, güllerle tanışıyor. İşte kitabın başından beri yazarla da aslında hikayesi burda başlıyor. Daha sonra öyle güzel bir ders verip bu dünyadan gidiyor. İşte kitabın sonunda anlıyorsunuz aslında bunun bir çocuk kitabı olmadığını.
“İnsanlar” dedi, Küçük Prens.”Trenlere doluşurlar ama ne aradıklarını bilmezler. Onun için de hiç durmadan koşar, heyecanlanır, mekik dokurlar.”
Reklam