Hewe
@Bukabarane_
Kitapların dünyasına sığınmayı seven biri
Nermin Yıldırım’ın dilini ve kitaplarını çok severim normalde. Daha önce hep romanlarını okudum. Bu okuduğum ilk öykü kitabıydı ancak maalesef beklentimin altında kaldı. Yazarın romanlarında kullandığı dilin çok güzel olmasının yanında öykü kitabındaki dili ve üslubu beni çok içine çekmedi. Bazı öykülerin konusu çok güzel olmakla beraber birçok öyküsü konu ve içerik olarak da sarmadı. Nermin Yıldırım’dan bir daha öykü kitabı okur muyum? Sanmam ama okumadığım romanlarını seve seve okumaya devam edeceğim.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Yazar bizi okumaya alıştığımız o sakin kurguların içinden çekip alıyor. Yer yer gerçekle kurguyu ayırt edemediğim yer yer okurken zihnen çok yorulduğum ama anlattığı konunun ilgi çekici olması bakımından elimden bırakamadığım bir kitap oldu.
Kendi içinde kaybolmuş, taşraya sıkışmış, eşiyle ve kendi akıl problemleriyle uğraşan bir kadının içsel ve çevresel çatışmalarını anlatıyor yazar. Yazar bize lohusalık depresyonunun, izolasyonun ve kimliğini kaybetmeye başlamış bir kadının bölünmüş zihnini sunuyor.
Jean Telue’yi İntihar Dükkanı kitabıyla tanımıştım. O kitabı da bayağı iyiydi, buna da bayıldım. Kitap size sinematik bir bakış sunuyor, görüntüler iyi bir şekilde zihninizde canlanıyor ki yazarın bunu başarmış olnası dilinin güzelliğini gösteriyor aslında.
Yüz Yıl Savaşları döneminde yaşanan Azincourt Savaşını tarihin tozlu sayfalarından çekip alıyor ve gayet iyi bir kurgulamayla bizlere sunuyor. Fransızların sayı ve donanım açısından üstünlüğüne rağmen aşırı özgüvenli olması, yönetim boşluğu, yanlış stratejik hamleler ve lordlar arasında yaşanan güç karmaşası sonucu savaşın akışının beklenmedik bir yönde evriliyor. İngilizlerin ise doğru stratejik hamleleri ve umutlarını yitirmemeleri sonucu onların bile beklemediği bir sonuçla karşı karşıya kalmaya itiyor.
Kitap sarınca hakkında araştırma yaptım ve gerçekten de geçmişte böyle bir savaşın yaşandığını, kitapta kurgunun yer aldığını ancak gerçeklik ayağının da yadsınamayacak bir yeri olduğunu gördüm.
Tavsiye edilir.
Bir kez gelenin bir daha gelemediği bir dükkan: İntihar dükkanı.
Müşterilerinin hayatının belki de son alışverişini yaptığı bu karanlık dükkanı İşleten ailenin de karamsar olduğu, kötü haberlerden zevk aldığı; gülmeyi ve umudu anormal bulduğu bir ortam düşünün ta ki küçük oğulları Alan dünyaya gelene kadar. Alan ailesinin aksine bardağa sürekli dolu tarafından bakan, neşeli, intihar dükkanına gelen umutsuz insanları bile güldürmeyi ve yaşatmayı becerebilen bir çocuk.
Kitapta Alan’ın tebessümünün bulaşıcılığını ve intihar dükkanının geçirdiği değişimi okuyoruz.
Kitap çok akıcıydı ama sonu benim için beklenmedikti.
Tiyatro türünde okuduğum ilk kitap, sevmeyecegimi düşünüyordum ancak çok akıcıydı. Moliere’den başka kitaplar da alıp okumayı düşünüyorum. Kitabın adından da anlaşılacağı üzere tüm hayatı parası üstüne kurulu olan, en kıymetlisi para olan bir adamı ve çocuklarının başından geçmesi beklenen izdivaç sürecini anlatıyor. 1600’lerde yazılmış bir kitap için fazlasıyla özgündübence .Kitabın vermek istediğimesajlar çok güzel ve inceydi. Tavsiye ederim
