Ahmet Arif ise dağları söylüyor. Uyrukluk tanımayan, yaşsız dağları”âsi” dağları. Uzun ve tek bir şiir gibidir onun şiiri. “Daha deniz görmemiş “ çocuklara adanmıştır. Kurdun kuşun arasında, yaban çiçekleri arasında söylenmiştir, bir hançer kabzasına işlenmiştir. Ama o ağıtta bir yerde birdenbire bir zafer şarkısına dönüşecekmiş gibi bir umut, keskin bir parıltı vardır.