"Şüphe insanın içine bir kere düşmesin. Düştü mü? Ağaç kurdu gibi insanı içten içe kemirir durur."
İnsanın, gördüğü şeylere bile tamamen inanmaması gerekirken duyduğu şeylerle hareket etmenin getirebileceği felaketleri anlatır kitap. Kötülüğün, aşkın, hırsın, kıskançlığın anlatıldığı bir eser. Aldatılmışlık hissi, kıskançlık Othello'nun kendisini kaybetmesine ve sevgisini yitirmesine neden olur. Bu da onu ve sevdiği insanı felakete sürükler. Kitabı okurken günümüzde de Othello gibi insanların ne kadar fazla olduğunu düşünmeden edemedim. Kıskanç adamlar, öldürülen kadınlar... Othello, Iago gibi karakterler her yerdeler. Umarım bir gün bunlar son bulur ve yeryüzünde aşklar büyük bir tutkuyla yaşanır.
Okuduğum ilk tragedya, ilk Shakespeare klasiği. Şiirsel dili ve çağını aşan konusuyla ilgiyle okuduğum bir eser oldu.