Kim demiş ki yorgun yürekler
uçamazmış?
Ben göğsümde taşıdığım umudu
rüzgâra verdim,
uçurtma gibi bıraktım göğe.
Küçük bir tebessüm,
bir fincan çay,
bir dostun sesi…
Hepsi yaşamak için sebepti bana.
Ve anladım:
hayat,
en çok
onu sevene güzel.
(Kısaltılmıştır)