Kendine geç kalmak, belki de en sert öğretmendir. Ama kimse senden daha çok senin dostun olamaz. Ve kimse senin kendi hayatının kahramanı olmana engel değildir. Medet ummak yerine, kendi yolunu çizecek gücü içinde bulmak zorundasın. Çünkü gecikmiş olabilirsin, ama her zaman yeniden başlamaya yetecek bir nefes vardır.
"Bir çocuk tanıyorum ki ben
Saçları altın.
Bir çocuk tanıyorum ki ben
Gözleri ondaki bahtın
Zenginliğini söyler.
Bir çocuk tanıyorum ki ben
İnmezken ağaçlar üzerinden
Bir yığın toprak şimdi.”