PepukKitapGezegeni
@Bungar
Şu anda okuduğu kitaplar
Issız,pusarık,yabanıl bir düzlükten hikayesine başlıyor Pip...
.
19.yüzyıl İngilteresi’nin kapıları da sonuna kadar açılmış oluyor.Sanayileşmenin sonucu toplumsal farklılıklar,eğitim,adalet ve ahlak anlayışındaki çürümeler,yozlaşma da cümlelerin içinden peşi sıra,bizimle büyüyor...büyüyor...büyüyor...
.
Sahi ,sen de büyüyor musun Pip?..
.
Pip’in yaşamındaki büyük umutlarla dolu yılları sayfalar arasında akıyor ...Çocukluğu ,gençliği ve olgunluk evresi içinde aşkı,vefasızlığı,aç gözlülüğü,hırsı ...İçimizde gizlediğiimiz ne varsa bizle beraber ,bizden biri olarak ilerliyor satırlarda.Zenginliğin köhne havasını Miss Havisham’ın evinde içine çekerken ,’’YARALA YÜREKLERİNİ,GÜZELİM,DAĞLA CİĞERLERİNİ;ACIMAK NEDİR BİLME!’’diyerek yetiştirdiği üvey kızı Estella’nın güzelliğine vurulmuş ve artık kendine şu cümleleri fısıldamıştır:
.
‘’Böyle bir çevrede ben,nasıl olduğum gibi kalabilirdim?Kişiliğimin değişmesine olanak var mıydı?O sisli,soluk odalardan gün ışığına çıktığım zaman gözlerimle usumun ,duygularımın da kamaşmış olmasına şaşılır mıydı ?der...
.
Ablası ne kadar hırpalarsa hırpalasın,Joe-benim biricik kahramanım-kadim dost her zaman onu izliyordu...Kitapta göz yaşlarıma hakim olamadığım noktalar Joe’nin bilge kişiliğinin cümlelerdeki parıltılarıydı.
.
‘’Pip,iki gözüm dostum benim,yaşamak dediğin nedir ki?Kaynakla birbirine tutturulmuş ayrılık halkalarından bir zincirdir,sözgelişi.İnsan dediğin de kimi demircidir,kimi bakırcıdır,kimisi de kuyumcu.Bu tür ayrımlar eninde sonunda kaçınılmaz olur;karşılaştıkça katlanmaktan başka çıkar yol yoktur...’’
.
Ve mirasa konar...
.
Sonrası mı?Soluksuz şekilde okuyacağınız bir klasik daha...
.
Charles Dickens kitaplarında mizahı,dramı ve karakterlerin üzerinden koca bir İngiliz tarihini,insanlık tarihini ,adım adım fark ettiğiniz
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
“...ama yaklaştıkça içim hafifliyordu;kibirle,iki yüzlülükle dolu olan dünyayı gitgide gerilerde bıraktığımı duyumsuyordum.”
“...Rüzgârda paramparça savrulan bu zavallı umut parçasına sarınmakta niçin direniyordum?Ne bileyim!Bunu okuyan sizler,daha geçen yıl,geçen ay,geçen hafta ,buna benzer bir tutarsızlık yapmadınız mı?Biliyor musunuz neden yaptığınızı?”
“...Aramızda dolaşan ,bize her zaman çılgınca eğlendiğimizi söyleyen şen bir sanrı vardı;bir de hiçbir zaman eğlenemediğimizi ileri süren gerçeğin iskeleti.”