-Kimse cansız, canansız hayat sürmesin,
Ömrünü yalnızlıkla çarçur etmesin.
Hem, en harika duygu sevmek sevilmek varken,
Yalnız yaşamak israfların en büyüğü değil midir?-
sokak lambaları;
her biri
küçük bir güneş edasıyla
ışıklarını yere bırakıyordu
.
her biri
yorgun birer nöbetçi edasıyla
sarı bir sabır gibi yanıyordu
.
zaman
oturmuş bir köşede
sessizce tespih çekiyordu
.
ben ise
karanlığın cebinde ömrümü
sisli sokaklarda
kalbimin adresini arıyordum
Düşünmek Yaşamın Pasını Silmektir, Tahsin Özmen