Bu hikâye; Şener ile Asuman adlı iki yavru kedinin, küçük bedenlerine sığdırdıkları ömürlerinin tanıklığıdır. Kısacık hayatlarında paylaştıkları kardeşliğin, sessiz neşenin ve kaçınılmaz sonun bir hatırasıdır. Hayatın ayazına karşı yan yana duruşlarından ve zamanlarının son kıyılarında birbirlerine sarılarak hayatla vedalaşmalarından ilhamla kaleme alınmıştır.
Ama işte,
Geldi geçti, ömrün en güzel baharları
Artık açacak bir çiçek bile
Çok değerli
Ve o çiçeğin meyveye dönüşmesi
An meselesi
Çalma vaktimi
Koparma çiçeğimi