“Demek ki sen de bir yolcusun. Sürekli yolculuklar yapıyorsun. Ve inan,hayatta yapabilecek en doğru iştir. Bir yerden bir yere gitmek. Zordur tabii. Aile kuramazsın. En kötüsü ne bir kadına aşık,ne de bir adama dost olabilirsin. Ama gidersin ve iyi hissedersin, tanıştığın her yeni insanla,yediğin her yeni yemekle” dedi
Ama dediğim gibi, en büyük hatam insanlardan cümlelerimi bitirmelerini beklemekti. Hayatımın belli bir dönemine kadar hep böyle yaptım zaten. Gözlerinin içine baktım beni bilsinler diye. Kadınlardan bunu bekledim. Birisi gelip, “Evet,ben seni tanıyorum “desin diye bekledim. Ve o kadına aşık olacaktım. Sırf bu sihirli gün için bir sürü diyolog hazırlamıştım kafamda. Ama sonra anladım ki böylesine insanlar yoktu.
Olsalar bile kitap okumuyorlardı. Kimseyi tanımıyorlardı.